Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 10 árum.
Gagnrýni Jólabækur

Einlæg og persónuleg mynd sonar af föður sínum

Thor Vil­hjálms­son var þekkt­ur mað­ur í ís­lensku þjóð­lífi um ára­bil. Í nýrri bók um hann lýs­ir son­ur hans, Guð­mund­ur Andri Thors­son, hon­um á ein­læg­an og per­sónu­leg­an hátt sem jafn­framt er gagn­rýn­inn.

Einlæg og persónuleg mynd sonar af föður sínum
Stór karakter Thor Vilhjálmsson var mikill karakter og eftirminnilegur þeim sem kynntust honum og hittu. Guðmundur Andri dregur upp einlæga, persónulega en jafnframt gagnrýna mynd af föður sínum í bókinni.
Ingi Freyr Vilhjálmsson
ritstjorn@heimildin.is

Og svo tjöllum við okkur í rallið: Bókin um Thor

Guðmundur Andri Thorsson

JPV Útgáfa

180 blaðsíður

**** (fjórar og hálf stjarna)

Bók Guðmundar Andra Thorssonar um pabba sinn, Thor Vilhjálmsson, er sérlega falleg, persónuleg og vel skrifuð. Kannski er þetta ein besta bók Guðmundur Andra - man í raun bara eftir Íslenska draumnum sem kemst nálægt henni. Hann hefur hér frá svo mörgu að segja því hann skrifar um föður sinn, frásögnin er tilfinningaleg á köflum og lífshlaup Thors gæti auðvitað alveg orðið efni í ævisögu í framtíðinni. Thor var stór karakter, nánast eins og skáldsagnapersóna úr skáldsögu eftir einhvern suðrænan höfund. 

En kannski þarf enga ævisögu um Thor eftir þessa bók; að minnsta kosti ekki til að draga upp mynd af manninum sjálfum af því Guðmundur Andri er auðvitað í svo góðri stöðu til að lýsa honum.  Bókin er byggð upp af ljósmyndum af Thor og skrifar Guðmundur Andri texta um hverja mynd og tengd efni. 

Guðmundur Andri skrifar hlýjan stíl og mjúkan; þíðan og fallegan stíl sem mér finnst vera á öllu sem hann gerir sama hvort það eru blaðagreinar eða bækur. Mér finnst alltaf eins og hann sé að klappa mér með orðum þegar ég les hann því það er svo mikil stilling yfir textanum hans. Allt er á sínum stað og hann hefur svo góð tök á því sem hann vill segja. Að mínu mati hefur enginn núlifandi höfundur sömu tæknilegu tök og vald á íslensku máli í prósa og Guðmundur Andri. Mér finnst Guðmundur Andri jafnframt vera bestur þegar hann skrifar non-fiction en ekki skáldsögur því hann er fyrst og fremst frábær essayisti.

Kjósa
3
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.
Efnisorð

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.
Tengdar greinar

Jólabækur

Kraftur Jóns Kalmans
GagnrýniJólabækur

Kraft­ur Jóns Kalm­ans

Saga Ástu eft­ir Jón Kalm­an Stef­áns­son Út­gáfa: Bene­dikt­Ein­kunn: 4 stjörn­ur af 5 Jón Kalm­an Stef­áns­son er rit­höf­und­ur sem marg­ir hafa sterk­ar skoð­an­ir á. Sum­um finn­ast bæk­ur hans frá­bær­ar, nán­ast full­komn­ar, á með­an aðr­ir eiga erfitt með há­fleyg­an og ljóð­ræn­an stíl­inn. Ég þekki fólk sem elsk­ar bæk­ur Jóns Kalm­ans. En ég þekki líka fólk sem get­ur ekki les­ið hann út af...
Hvernig skrifa rithöfundarnir?: „Manneskja sem er skelfingu lostin gagnvart orðunum“
MenningJólabækur

Hvernig skrifa rit­höf­und­arn­ir?: „Mann­eskja sem er skelf­ingu lost­in gagn­vart orð­un­um“

Jóla­bóka­flóð­ið hef­ur ver­ið sagt sér­ís­lenskt fyr­ir­bæri þar sem svo marg­ar bæk­ur koma út, eða um 35 til 40 pró­sent allra bóka sem gefn­ar eru út á hverju ári. Stund­in fékk fimm rit­höf­unda, sem all­ir gefa út skáld­verk fyr­ir þessi jól, til að lýsa því hvernig þeir skrifa bæk­ur sín­ar og bað þá vin­sam­leg­ast líka að fara út fyr­ir efn­ið.

Mest lesið

Ólst upp við listamannslíf og laus við kassahugsun
4
Viðtal

Ólst upp við lista­manns­líf og laus við kassa­hugs­un

Þór­dís Hólm Fil­ips­dótt­ir er dótt­ir rit­höf­und­ar og mynd­list­ar­manns og í upp­eld­inu skiptu orð miklu máli. Skrif eru hluti af líf­inu, sem er eins og mynd­rænt ljóð, þar sem skipt­ast á skin og skúr­ir. Áhrif seinni heims­styrj­ald­ar­inn­ar mót­uðu fjöl­skyldu­sög­una, hún leit­aði ung út í heim og flutti seinna með ung­barn og ung­lings­dótt­ur til Afr­íku. Strax í æsku lærði hún að lifa ut­an ramm­ans og stund­ar nú heild­ræn­ar lækn­ing­ar.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár