Og svo tjöllum við okkur í rallið: Bókin um Thor

Guð­mundur Andri Thorsson

JPV Útgáfa

180 blað­síður

**** (fjórar og hálf stjarna)

Bók Guð­mundar Andra Thors­sonar um pabba sinn, Thor Vil­hjálms­son, er sér­lega fal­leg, per­sónu­leg og vel skrifuð. Kannski er þetta ein besta bók Guð­mundur Andra - man í raun bara eftir Íslenska draumnum sem kemst nálægt henni. Hann hefur hér frá svo mörgu að segja því hann skrifar um föður sinn, frá­sögnin er til­finn­inga­leg á köflum og lífs­hlaup Thors gæti auð­vitað alveg orðið efni í ævi­sögu í fram­tíð­inni. Thor var stór karakter, nán­ast eins og skáld­sagna­per­sóna úr skáld­sögu eftir ein­hvern suð­rænan höf­und. 

En kannski þarf enga ævi­sögu um Thor eftir þessa bók; að minnsta kosti ekki til að draga upp mynd af mann­inum sjálfum af því Guð­mundur Andri er auð­vitað í svo góðri stöðu til að lýsa honum.  Bókin er byggð upp af ljós­myndum af Thor og skrifar Guð­mundur Andri texta um hverja mynd og tengd efni. 

Guð­mundur Andri skrifar hlýjan stíl og mjúkan; þíðan og fal­legan stíl sem mér finnst vera á öllu sem hann gerir sama hvort það eru blaða­greinar eða bækur. Mér finnst alltaf eins og hann sé að klappa mér með orðum þegar ég les hann því það er svo mikil still­ing yfir text­anum hans. Allt er á sínum stað og hann hefur svo góð tök á því sem hann vill segja. Að mínu mati hefur eng­inn núlif­andi höf­undur sömu tækni­legu tök og vald á íslensku máli í prósa og Guð­mundur Andri. Mér finnst Guð­mundur Andri jafn­framt vera bestur þegar hann skrifar non-fiction en ekki skáld­sögur því hann er fyrst og fremst frá­bær essa­y­isti.