„Frelsið Jacqueline!“ öskr­uðu kven­raddir í fjarska, kæfðar og móðar. „Liberté a Jacqueline!“ Þær stóðu berar að ofan fyrir utan þriggja metra hátt grind­verk sem umlykur dóms­mála­ráðu­neytið í París – Rétt­læt­is­höll­ina, Palais de Justice. Þung­vopn­aðir lög­reglu­menn héldu þeim að riml­unum og lögðu fanga­bílum í kring. Þeir báðu áhorf­endur að halda sig frá. Í seil­ing­ar­fjar­lægð gekk for­viða fólk inn og út um hlið ráðu­neyt­is­ins, á leið heim eftir síð­asta vinnu­dag vik­unnar.

Rétt­læt­is­höllin á sér dramat­íska sögu. Hún hýsti áður dóm­stól bylt­ing­ar­innar, sem á tíu mán­uðum árin 1793–4 dæmdi þús­undir manna til dauða eða sýknu – einu úrskurð­irnir sem dóm­stóll­inn felldi. Í litlu her­bergi þessa Disney-líka kast­ala, með útsýni yfir Signu­fljót, beið Marie Antoinette Frakk­lands­drottn­ing dauða síns. Hárið var skorið af henni og hún skipti um föt fyrir framan fanga­verð­ina. Svo var hún bundin með reipi og henni ekið klukku­tíma leið á opinni hesta­kerru út á Bylt­ing­ar­torg, þar sem haus­inn var klipptur af …