Murtadha Ali Hussain kom til Íslands fyrir tveimur og hálfum mán­uði í kjöl­far þess að hafa verið synjað um hæli í Noregi. Murtadha er frá Írak, nánar til­tekið frá borg­inni Hilla, þar sem hefur ríkt óstöðugt ástand í mörg ár. Mál hans var ekki tekið fyrir hér á landi á grund­velli Dyfl­inn­ar­sam­komu­lags­ins, sem veitir ríkjum heim­ild til að synja að taka hæl­is­um­sókn til með­ferðar og senda hæl­is­leit­endur aftur til baka til ann­arra landa, þar sem frekar er talið að fjalla eigi um umsóknir þeirra.

Murtadha kærði ákvörðun Útlend­inga­stofn­unar til kæru­nefndar útlend­inga­mála. Áður en kæru­nefndin tók málið til athug­unar bár­ust Murtadha líf­láts­hót­anir frá Noregi. Þann 12. des­em­ber fékk hann skila­boð frá vini sínum, um að þrír menn höfðu komið í flótta­manna­búð­irnar þar sem hann dvaldi í leit að honum. Þeir hafi sýnt ógn­andi til­burði. Skömmu síðar fékk hann Whatsapp-skila­boð úr óþekktu núm­eri. Þau voru ógn­andi: „Ég finn þig, hvar sem þú verður. Ég mun háls­höggva þig.“

Ég mun háls­höggva þig Whatsapp-skila­boð Faisal til Murtadha: F) Veistu hver ég er, eða ekki? Heldur þú að ég finni þig ekki? F) Hvar ertu? M) Hver ert þú? M) Ég veit ekki hver þú ert. F) Ég heiti Faisal, ertu búinn að gleyma mér? F) Ég sver að ég mun finna þig, ég hef þig í sigt­inu, heldur þú að Noregur sé langt í burtu frá mér? F) Ég finn þig, hvar sem þú verður. Ég mun háls­höggva þig.

Murtadha segir að menn­irnir hafi verið á vegum íra­skra manna sem hann flúði undan á sínum tíma. Murtadha er frá borg­inni Hilla í Írak, þar sem ástand er óstöðugt, en menn­irnir til­heyra að hans sögn upp­reisn­ar­hópum þar og séu hættu­legir. Frændi Murtadha, Ali, átti í við­skipta­sam­bandi við þá. Þeir myrtu Ali til að kom­ast yfir hans hluta við­skipt­anna. Barn­ungur sonur Alis, sem er fimm ára, erfði pabba sinn og Murtadha var settur fjár­halds­maður hans fram til átján ára ald­urs. Menn­irnir kröfð­ust þess að hann afsal­aði sér þeirri ábyrgð til þeirra og hót­uðu honum líf­láti ef hann hlýddi ekki. Murtadha neit­aði og flúði til að bjarga lífi sínu.

Murtadha til­kynnti tals­manni sínum hjá Rauða kross­inum um hót­an­irnar sem kom þeim áleiðis til kæru­nefndar útlend­inga­mála. Nefndin tók ekki til­lit til þeirra. Hvergi er minnst á þær í úrskurði nefnd­ar­innar, þar sem fram kemur að Murtadha skuli snúið aftur til Noregs. „Ég hélt að þeir myndu end­ur­skoða ákvörðun sína á grund­velli þess­ara hót­ana en þeir gerðu það ekki. Ég skil ekki af hverju,“ segir hann og seg­ist ekki vita hvað hann eigi til bragðs að taka nú.

Nú, þegar kæru­nefndin hefur birt úrskurð sinn, er mál­inu form­lega lokið innan stjórn­sýsl­unnar. Það þýðir að aðkomu Rauða kross­ins að mál­inu er einnig lokið og að Murtadha hafi tvo kosti í stöð­unni: að sætta sig við úrskurð­inn eða finna sér lög­mann sem er reiðu­bú­inn að láta á það reyna að fara með mál hans fyrir dóm­stóla. Hann hefur leitað til nokk­urra lög­manna en eng­inn hefur feng­ist til að taka málið að sér. Murtadha er því ráða­laus og á ekki von á öðru en að vera sendur til baka til Noregs og þaðan til Írak. Murtadha skelfur lít­il­lega á meðan hann segir sögu sína. Spurður um líðan sína seg­ist honum líða illa, vera hræddur og stress­aður. Hann segir líð­an­ina ná til lík­am­ans, hann sé til dæmis far­inn að missa hárið. Svo rennir hann hönd­inni í gegnum það og sýnir á sér lófann, þak­inn hárum.