Sig­ur­laug Helga Guð­munds­dóttir flutti með mann­inum sínum og barni frá Reykja­vík til Kroksta­delva, skammt frá Osló í Noregi, árið 2010. Eftir fjögur ár höfðu þau bætt við einum heim­il­is­með­limi, voru bæði í mjög góðri vinnu og höfðu kynnst mörgum Norð­mönnum. Engu að síður ákváðu þau að flytja aftur heim til Íslands. Hún segir reynsl­una dýr­mæta en ekk­ert komi í stað­inn fyrir Ísland.
„Við búum við þau for­rétt­indi að eiga nána fjöl­skyldu og okkur fannst mik­il­vægt að börnin myndu alast upp í nánu sam­neyti við afa, ömmur og önnur skyld­menni. Við hugs­uðum bara með okkur að valið stæði milli þess að ala börnin upp sem Norðmenn eða koma heim, við völdum að koma heim,“ segir Sig­ur­laug.

Sig­ur­laug Helga Fjöl­skyldan bjó í Noregi í fjögur ár en eru komin heim. Ánægð með dýr­mæta reynslu en ekk­ert kemur í stað Íslands.

Eignuðust lífstíðarvini

Sig­ur­laug segir að fyrsta árið hafi verið langerf­ið­ast, það hafi tekið tíma að kom­ast inn í sam­fé­lagið og venj­ast breyttu umhverfi. Þá varð hún ólétt stuttu eftir að þau fluttu. „Ég ætl­aði að pakka niður og flytja örugg­lega fjórum sinnum á fyrsta árinu,“ segir Sig­ur­laug. „Eftir að maður hefur búið svona langt frá nán­ustu fjöl­skyldu lærir maður að meta lífið á nýjan hátt og lærir hvað raun­veru­lega skiptir máli í líf­inu. Nálægð við fjöl­skyld­una skipti okkur mestu máli. Að eign­ast barn, nýfluttur í nýtt land, er ekki auð­velt og þá saknar maður fjöl­skyld­unnar mikið.“ 

Noregur er vin­sæl­asti áfanga­staður Íslend­inga sem flytja frá Íslandi og oft er það vegna nýrra atvinnu­tæki­færa eða til­boða sem dregur fólk að.

„Maðurinn minn fékk atvinnu­til­boð. Við höfðum verið með bygg­ing­ar­fyr­ir­tæki á Íslandi en eftir hrun var lítið um verk­efni. Þegar honum bauðst vinna var því lítið því til fyr­ir­stöðu að stökkva á það og prufa eitt­hvað nýtt.“

Sig­ur­laug segir að Norðmenn hafi tekið þeim gríð­ar­lega vel. „Við eign­uð­umst góða vini fyrir lífs­tíð og okkur leið mjög vel úti, vorum bæði vinn­andi en það var samt alltaf eitt­hvað sem tog­aði okkur heim aftur. Það er gríð­ar­lega þrosk­andi að prufa að búa í útlöndum en það er líka gott að hafa það bara sem prufu og koma svo heim aftur reynsl­unni rík­ari.“