Í flóttamannaumræðunni hér að undanförnu hefur oftar en ekki verið drepið á trúarlega þætti. Á mörgum er svo að skilja að Íslendingum beri fyrst og fremst að standa vörð um kristin gildi og kristnar hefðir. Liður í því sé að taka við fáum, útvöldum flóttamönnum og þá einkum og sér í lagi kristnu fólki. — Er þetta sjónarmið kristilegt?
Boðskapur Merkel
Angela Merkel kanslari Þýskalands hefur sagt það sem segja þarf í því efni. Í athyglisverðri ræðu frá því um miðjan nóvember síðast liðinn kvað hún upp úr með að í Þýskalandi væri ekki of mikið af íslam heldur of lítið af kristinni trú! Að hennar mati er of lítið gert af því að ræða kristinn mannskilning og kristin gildi í tengslum við straum flóttamanna til Evrópu.
Merkel fór svo inn á svipaða þætti á flokksþingi Kristilegra demókrata um miðjan desember. Í eftirminnilegustu ræðu sinni á tíu ára valdaferli gerði hún flokksystkinum sínum grein fyrir hvað fælist í því að vera kristilegur flokkur. Um leið sló hún vopnin úr höndum þeirra sem gagnrýnt hafa flóttamannastefnu hennar hvað mest og uppskar níu mínútna lófaklapp flokkssystkina sinna! Í örfáum orðum var boðskapur hennar þessi:
Kjarninn í öllu starfi Kristilegra demókrata er náungakærleikur sem jafnframt er grunnþáttur kristins hugarfars. Í kærleika til náungans felst að sérhver manneskja, óháð upprunalandi, trúarsannfæringu, stétt eða stöðu er jafningi þinn og vinur. Guð kristinna manna fer ekki í manngreinarálit.
Boðskapur Ritningarinnar
Í 5. Mósebók segir: „Hann rekur réttar munaðarleysingjans og ekkjunnar og sýnir aðkomumanninum kærleika og gefur honum fæði og klæði. Þið skulið því sjálfir elska aðkomumanninn því þið voruð sjálfir aðkomumenn í Egyptalandi.“ Í þessum orðum er að finna grundvöll tvöfalda kærleiksboðorðsins sem kristið fólk hefur litið á sem grundvöll kristilegs siðferðis um aldir. Í 2. Mósebók segir: „Þú skalt hvorki kúga aðkomumann né þrengja að honum því að þið voruð sjálfir aðkomumenn í Egyptalandi.“ — Ísraelsmenn voru sjálfir þrælar og flóttamenn áður en þeim opnaðist fyrirheitna landið.
Kristið fólk á að líta á sérhverja manneskju sem jafningja. Náungakærleika á ekki aðeins að sýna vegna þess að Guð hefur boðið það, heldur vegna þess að við getum öll lent í þeirri stöðu að þurfa á kærleika og miskunn annarra að halda, en ekki síður vegna þess að náungi okkar hefur sama gildi og á sama rétt og við.
Sár reynsla flóttafólks á öllum öldum á að setja mark sitt á viðhorf og framkomu kristins fólks. Ef við takmörkum tölu flóttamanna sem tekið er við, merkir það að við vinnum ekki í kristnum anda. Það er einfaldlega andkristilegt að synja fólki í neyð um aðstoð.
„Við getum öll lent í þeirri stöðu að þurfa á kærleika og miskunn annarra að halda, en ekki síður vegna þess að náungi okkar hefur sama gildi og á sama rétt og við.“
Erum við kristin?
Í umræðu um flóttamannaaðstoð hér sem annars staðar er því rétt að spyrja hvort við sem búum á Íslandi séum kristin — þ.e. hvort við komum fram við flóttafólk sem til okkar leitar í kristnum anda. Mótast atferli okkar af náungakærleika eins og kristin trúarhefð skilur það hugtak í ljósi fæðingar, lífs, starfs, dauða og upprisu Jesú?
Eftirfylgd við Jesú, sem er grunnhugsjón kristninnar, má að okkar mati setja fram með hjálp tveggja hugtaka: miskunnar og samstöðu. Siðferðileg hlið þess að fylgja Jesú felst í miskunnsemi og kærleika í verki — gagnvart náunga okkar, flóttamanninum. Samstaða er aftur á móti samfélagsleg hlið eftirfylgdarinnar og felst í að ögra ranglátum valdakerfum sem viðhalda styrjöldum sem og þeirri neyð og eymd sem þeim fylgja.
Flóttamaðurinn frá Betlehem
Á komandi jólum minnumst við þess að verðandi flóttamaður fæddist í Betlehem í Júdeu. Ef við viljum standa vörð um þau gildi sem hann boðaði ber okkur að láta stjórnast af miskunnsemi og samstöðu.
Veistu meira? Láttu okkur vita
Það tókst ekki að sækja formið. Reyndu aftur eftir augnablik.
Ýttu á + við höfund, fréttamál eða greinaröð til að fylgja því og fá tölvupóst þegar eitthvað nýtt kemur, einn á dag í mesta lagi. Því sem þú fylgir stjórnarðu á Minni síðu.
Athugasemdir