„Öll löng seta er óholl,“ seg­ir íþrótta­sjúkra­þjálf­ar­inn Ró­bert Magnús­son, sem til­grein­ir þrjú lyk­il­at­riði fyr­ir meiðsli: „Of mik­ið, of oft, of snemma“.

Bald­vin Þór Magnús­son er besti lang­hlaup­ari lands­ins í dag. Hann hugs­ar stöð­ugt um næsta skref.

„Lík­am­inn er gerð­ur fyr­ir hreyf­ingu,“ seg­ir sjúkra­þjálf­ar­inn Birk­ir Krist­ins­son. Rann­sókn­ir sýna að ávinn­ing­ur af því að hlaupa fyr­ir fólk er gríð­ar­lega víð­tæk­ur fyr­ir lík­am­lega, and­lega og góða heila­heilsu, ekki síst þeg­ar hlaup­ið er úti í nátt­úr­unni.

Haf­dís Guð­rún Hilm­ars­dótt­ir gafst upp á Lauga­veg­in­um, en hélt áfram. Hún lenti á vegg við Mont Blanc og tábrotn­aði á Ítal­íu. Hún er enn þá að bæta sig í hraða og vega­lengd­um eft­ir fimm­tugt og finn­ur barns­lega gleði við að hlaupa nið­ur snævi þakt­ar hlíð­ar.

Vign­ir Már Lýðs­son hef­ur far­ið með mörg­um af bestu hlaup­ur­um Ís­lands í æv­in­týra­leg­ar æf­inga­búð­ir í Ken­ía.

Sig­urð­ur Kon­ráðs­son er átt­fald­ur Lauga­vegs­hlaup­ari. Hann fór fyrst eft­ir sex­tugt.

Krist­ín Sig­urð­ar­dótt­ir lækn­ir veit­ir for­vitni­lega inn­sýn í af­ger­andi áhrif hreyf­ing­ar á lík­ama okk­ar og heila. Hún var­ar við „nátt­úru­leysi“ og að fólk rjúfi tengsl­in við sig sjálft eða nátt­úr­una.

Sum­ar hlaupa­kon­ur ákveða að halda áfram að hlaupa eft­ir að þær verða ófrísk­ar. Nauð­syn­legt er að fara eft­ir ráð­legg­ing­um lækna um hvað megi gera og hversu mik­ið. Gréta Rut Bjarna­dótt­ir hef­ur geng­ið með fjög­ur börn og hljóp á flest­um með­göng­um. Hún tal­ar um hvað hún leyfði sér og einnig hvernig hún kom sér af stað aft­ur eft­ir fæð­ingu.

Haf­steinn Ósk­ars­son meidd­ist sem ung­ur hlaup­ari og þurfti að hætta en er nú í fremstu röð í heim­in­um í milli­vega­lengd­um í sín­um ald­urs­flokki. „Eins og að vera á góð­um sport­bíl,“ seg­ir hann um að hlaupa hratt.

Sif Sum­arliða­dótt­ir þreytt­ist auð­veld­lega við göngu í skól­ann sem barn og þurfti oft að hvíla sig. Hún var ant­isport­isti lengi vel en svo gerð­ist eitt­hvað sem kveikti í henni. Hún missti þriðj­ung úr lunga en lét ekk­ert stoppa sig og hef­ur ver­ið í lands­lið­inu í bak­garðs­hlaup­um.

Hálf­m­ara­þonserí­an „Super­hal­fs“ fer fram í sex borg­um í Evr­ópu. Þátt­tak­end­ur fá 60 mán­uði til að klára hlaup­in og fá í lok­in of­ur­verð­launa­pen­ing. Ív­ar Jóns­son er einn ör­fárra Ís­lend­inga sem klár­að hef­ur öll hlaup­in. „Þetta veit­ir mér innri ró og held­ur mér ung­um og fersk­um,“ seg­ir Ív­ar um öll hlaup­in.

Rann­veig Haf­berg hélt að hún gæti aldrei byrj­að að hlaupa. Hún létt­ist um 38 kíló á einu og hálfu ári með breyttu mataræði og hleyp­ur vænt­an­lega sitt tí­unda of­ur­m­ara­þon á Lauga­veg­in­um í sum­ar. Ey­steinn Haf­berg, fað­ir henn­ar, byrj­aði að hlaupa um sjö­tugt eft­ir hjarta­áfall. Hann er orð­inn fræg fyr­ir­mynd í ís­lenska hlaupa­heim­in­um. Móð­ir henn­ar er líka byrj­uð að hlaupa. Og barna­börn­in.