Leið­ara­höf­undur Morg­un­blaðs­ins fer hörðum orðum um til­raunir til end­ur­skoð­unar stjórn­ar­skrár Íslands í rit­stjórn­arp­istli í dag. Pistill­inn er nafn­laus, en rit­stjórar blaðs­ins eru Davíð Oddsson og Haraldur Johann­es­sen. „Vit­leys­inga­spít­al­inn taka tvö er kom­inn á dag­skrá,“ skrifar höf­undur.

Um helg­ina fór fram rök­ræðukönnun um end­ur­skoðun stjórn­ar­skrár­innar í Laug­ar­dals­höll. Þátt­tak­endur voru á þriðja hund­rað og hélt Félags­vís­inda­stofnun Háskóla Íslands utan um fram­kvæmd­ina. Skrifar leið­ara­höf­undur um ferlið við end­ur­skoðun stjórn­ar­skrár­innar sem fór fram eftir banka­hrun með vinnu Stjórn­laga­ráðs sem afhenti Alþingi frum­varps­drög að nýrri stjórn­ar­skrá sum­arið 2011. Haustið 2012 fór fram þjóð­ar­at­kvæða­greiðsla um til­lög­urnar.

„Í gær voru sagðar fréttir af því að stjórn­ar­skrárruglið gengi nú aftur,“ skrifar leið­ara­höf­undur. „Og allur var aðdrag­and­inn jafn vit­laus og síð­ast og jafn­vel voru full­trúar ólög­mæta „stjórn­laga­ráðs­ins“ hafðir í áhrifa­stöðum á nýju upp­hafs­fund­unum, dreif­andi gömlu gögn­unum sem gengu aldrei upp og hleyp­andi upp fund­inum, sem er varla gagn­rýn­is­vert.“

Skrifar höf­undur um Þjóð­fund­inn 2010 þar sem 950 manns af öllu land­inu komu saman í Laug­ar­dals­höll til að ræða inni­hald nýrrar stjórn­ar­skrár. „Byrjað var á stór­skrípa­leik í Laug­ar­dags­höll þar sem fund­ar­menn sátu við 100 hring­borð með „leið­bein­anda“ við hvert og hugs­uðu upp stikkorð um breyt­ingar á stjórn­ar­skrá. Og krafta­verkið gerð­ist því af öllum borðum í þessu risa­stóra anda­glasi bár­ust svipuð stikkorð og spek­ingar létu eins og til­vilj­ana­kennd tombóla af þessu tagi væri frá­bært upp­haf á breyttri stjórn­ar­skrá.“

„Það stór­und­ar­lega er að þegar þessi skrípa­leikur, taka tvö, er settur í gang á ný er hann með sam­þykki og vel­vilja Sjálf­stæð­is­flokks­ins!“

Leið­ara­höf­undur gagn­rýnir Sjálf­stæð­is­flokk­inn sér­stak­lega fyrir að koma að mál­inu. „Það stór­und­ar­lega er að þegar þessi skrípa­leikur, taka tvö, er settur í gang á ný er hann með sam­þykki og vel­vilja Sjálf­stæð­is­flokks­ins!“ skrifar hann. „Hvernig gat það gerst? Jóhönnu-/Stein­gríms­stjórnin taldi fall íslensku bank­anna ákjós­an­legt tæki­færi fyrir sig til að hleypa öllu í bál og brand á þeirri stundu þegar þjóðin þurfti mest á sam­heldni að halda. Aldrei var það rök­stutt hvað stjórn­ar­skrá lands­ins hefði haft með fall bank­anna að gera. Banka­á­fallið var alþjóð­legt þótt það hefði verið til­finn­an­legra um margt hér en ann­ars staðar. Hvergi ann­ars staðar kom upp sú hug­mynd að vegna áfalls­ins þar þyrfti að breyta stjórn­ar­skrá við­kom­andi lands. Og nú er vit­leysan farin af stað aftur.“