Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 6 árum.
Bókin

Manneskjusaga eftir Steinunni Ásmundsdóttur

Stefán Bogi Sveins­son, skáld og lög­fræð­ing­ur, seg­ir bók­ina þá áhrifa­mestu sem hann hafi ný­ver­ið les­ið.

Manneskjusaga eftir Steinunni Ásmundsdóttur
Mynd: b'Eirikur "D\xc3\xbai" Brynj\xc3\xb3lfsson'
Ritstjórn
ritstjorn@heimildin.is

Manneskjusaga eftir Steinunni Ásmundsdóttur er áhrifamesta bók sem ég hef lesið nýverið. Skáldsagan byggir á ævi systur höfundar sem varð ung fórnarlamb eineltis, hrottalegs kynferðisofbeldis og þöggunar sem markaði allt hennar líf. Hún endaði ævina sem útigangskona og lést langt fyrir aldur fram. Steinunn segir þessa erfiðu sögu af listfengi þannig að lesandinn skynjar og eignast hlutdeild í sorginni, vanmættinum og reiðinni sem fylgir því að sjá á eftir ástvini með þessum hætti. Þessi bók er að mínu mati skyldulesning.

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.
Tengdar greinar

Bókin

Bókin

BÓK­IN: Stein­unn Harð­ar­dótt­ir

Skál­dævi­saga Michelang­e­los  „The agony and the ecta­sy“ eft­ir Irv­ing Stones heill­aði mig mjög. Michelang­elo var fædd­ur í Settignano rétt ut­an við Flórens. Ég fylgdi hon­um í hug­an­um ganga til borg­ar­inn­ar til að nema högg­myndal­ist móti vilja föð­ur síns. Í kjöl­far­ið skipu­lagði ég göngu­ferð í og um­hverf­is Flórens þar sem geng­ið var Í fót­spor Michelang­e­los.                                                                                               Þessi bók gef­ur ein­stak­lega lif­andi mynd...

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
4
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
4
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár