Ásþór Björns­son er sextán ára ung­lingur sem lifir heldur óhefð­bundnu lífi. Í haust mun hann hefja háskóla­nám við IT Uni­versity of Copenhagen, en þrátt fyrir ungan aldur hefur hann nú þegar lokið stúd­ents­prófi. Það gerði hann með því að taka 9. og 10. bekk saman og ljúka stúd­ents­prófi á tveimur árum, sam­hliða tveimur áföngum við Háskól­ann í Reykja­vík. Hann við­ur­kennir þó að þetta sé ekki fyrir alla, þó að það hafi hentað honum að fara þessa leið. „Það getur haft áhrif, eins og þegar þú ert að fara inn í háskóla þá ertu yngstur á svæð­inu en maður þarf bara að díla við það.“

Alltaf í forgangi að geta hitt vini 

„Ástæðan fyrir því að ég tók þetta svona snemma var vegna þess að ég sá mjög mikil tæki­færi í því. Auk þess var náms­efnið oft áhuga­málið mitt, sem ég var að sinna utan skóla. Ég sá enga ástæðu til þess að taka því rólega í því sem mér finnst gaman að gera. Þannig að ég bara kýldi á það og sé ekk­ert eftir því,“ segir Ásþór, en blaða­maður fékk að fylgja honum eftir á venju­legum degi í lífi hans, sem inni­fól fundi, fyr­ir­tækja­rekstur, lands­liðsæf­ingu og körfu­bolta­leik með vinum.

„Ég fórn­aði auð­vitað tíma, en mér finnst þetta bara gaman“

„Mér finnst ég ekki hafa fórnað allt of miklu félags­lega. Það var alltaf númer eitt að geta farið út að hitta vini sína. Það er það sem skiptir mestu máli. Maður verður að sjá um sjálfan sig. Ég fórn­aði auð­vitað tíma, en mér finnst þetta bara gaman. Þetta eru örugg­lega hlutir sem ég hefði hvort eð er verið að gera í mínum frí­tíma. Ég pass­aði að velja rétta námið fyrir mig þannig að ég gæti verið að gera það sem mér finnst gaman og stuðla að betri fram­tíð.“

Mikilvægt að njóta hvers verkefnis

For­eldrar Ásþórs búa í Kaup­manna­höfn en sjálfur býr hann í bíl­skúrnum hjá frænd­fólki sínu. Í haust verður þó breyt­ing þar á þegar hann fer út til for­eldra sinna og hefur háskóla­nám í Danmörku. Í sumar hefur hann nýtt tím­ann til þess að sinna öðrum verk­efnum, en hann er ekki aðeins afreks­maður í námi heldur er hann einnig í tveimur lands­liðum, í keppn­is­for­ritun og vél­menna­for­ritun.

Hann er einn stofn­enda Ró-Box, fyr­ir­tækis sem hlaut við­ur­kenn­ing­una Junior Achievement Iceland á ráð­stefnu ungra frum­kvöðla, og gengur út á að gefa fólki færi á að hanna sitt eigið vél­menni með þeim aðföngum sem seld eru.

„Það er mjög mik­il­vægt að njóta hvers ein­asta verk­efnis því þú gerir þetta bara einu sinni. Og þú getur fengið eitt­hvað út úr öllu sem þú gerir,“ segir hann. „Það sem er mik­il­vægt er að í hverju ein­asta verk­efni er að reyna að læra eitt­hvað nýtt. Prófa eitt­hverja nýja hluti og nýta verk­efnin til þess að gera eitt­hvað sem þú hefur gaman af. Þetta er allt and­legt og þú verður að fá eitt­hvað út úr þessum verk­efnum.“

„Ef þú horfir á íslensku­rit­gerð sem stærð­fræði­vanda­mál þá er það ekk­ert mál, ef þú ert búinn að vera að gera stærð­fræði“

Lyk­ill­inn sé að mæta hverju verk­efni með opnum huga. „Svo er mjög gagn­legt að nýta sér þekk­ingu úr öðrum fögum til að leysa ný vanda­mál og læra nýja hluti. Ef þú horfir á íslensku­rit­gerð sem stærð­fræði­vanda­mál þá er það ekk­ert mál, ef þú ert búinn að vera að gera stærð­fræði ótrú­lega lengi. Þetta er allt skylt efni, ef þú horfir á það frá nýju sjón­ar­horni.“

Markmiðið aldrei að græða peninga

En það er ekki eins og Ásþór sé alltaf bund­inn við bæk­urnar. Í frí­tíma sínum sinnir hann meðal ann­ars rétt­inda­bar­áttu þar sem hann situr í ung­menna­ráði heims­mark­miða Sam­ein­uðu þjóð­anna, þar sem hann fer á milli ráð­stefna og flytur ræður og reynir að fræða fólk um hvað hægt er að gera til þess að stuðla að meiri sjálf­bærni. „Við erum að hjálpa rík­is­stjórn­inni við inn­leið­ingu heims­mark­mið­anna í störfum sínum,“ útskýrir hann. „Þetta er mér mjög mik­il­vægt.“

„Núna er ég að leggja meiri áherslu á að njóta lífs­ins“

Svo reynir hann að njóta lífs­ins. „Seinasta ár er búið að vera mjög krefj­andi þannig að núna er ég að leggja meiri áherslu á að njóta lífs­ins og hafa gaman af því sem ég er að gera. Ég ætla bara að halda áfram að læra eitt­hvað sem mér finnst skemmti­legt og gera eitt­hvað sem mér finnst skemmti­legt,“ segir hann.

Í fram­tíð­inni gæti hann vel ímyndað sér að stofna fyr­ir­tæki, en þó með þeim fyr­ir­vara að „mark­miðið væri aldrei að græða pen­ing eða fá virð­ingu eða athygli. Það sem mig langar að gera með mínum verkum er að hjálpa fólki og gera eitt­hvað í þágu fólks. Mig langar að nýta tíma minn og hæfi­leika til að gera mitt besta.“

Nánar er rætt við Ásþór í mynd­band­inu hér að ofan, þar sem honum er fylgt eftir.