Sanna Magdalena Mörtudóttir, borgarfulltrúi Sósíalistaflokksins, gagnrýnir að Reykjavíkurborg hampi jólakettinum með skreytingu á Lækjartorgi en skeyti engu um þá merkingu sem kötturinn hafi í samhengi við fátækt í borginni. Jólakötturinn sé þekktur fyrir að éta börn sem fái enga nýja flík fyrir jólin, börn fátæku foreldranna. Ekki hafi verið minnst einu orði á stöðu fátæks fólks í samhenginu.

Dóra Björt Guðjónsdóttir, forseti borgarstjórnar, kveikti á jólakettinum við hátíðlega athöfn síðastliðinn laugardag. Fjöldi manns mætti á Lækjartorg og fylgdist með. Sanna segir að vissulega sé jólakötturinn á Lækjartorgi mikil og vönduð smíð en hún er ekki hrifin af því að á honum hafi verið kveikt án nokkurrar umræðu. „Maður hefði viljað sjá þetta tækifæri nýtt til að ræða fátækt, sem er til staðar í borginni, og nýta þennan viðburð til að setja hlutina í samhengi. Að ráðast gegn fátækt, skapa umræðu og leggja fram aðgerðir til að vinna bug á fátækt. Þessi jólaköttur er náttúrulega tengdur sögu fátæktar og margir sem tengja skort og fátækt við jólaköttinn.“

Sanna segir að hún hefði viljað sjá umræður og viðbrögð við þeirri staðreynd að í borginni býr fjöldi fólks sem á í mestu erfiðleikum með að láta enda ná saman, og sér jafnvel ekki fram á að geta haldið gleðileg jól með fjölskyldum sínum. „Sérstaklega í ljósi þess að Reykjavíkurborg er sennilega stærsti láglaunavinnustaður landsins og það eru margir sem eru að fá laun sem að duga ekki fyrir helstu nauðsynjum. Þegar að þetta [jólakötturinn] birtist án þess að tækla láglaunastefnuna og að því sé lýst yfir að borgin ætli að vinna að því að skapa öllum gott líf þannig að þau búi við góð kjör þá finnst manni samhengið einhvern veginn ekki alveg eitthvað sem maður getur hlegið yfir og skemmt sér við.“

„Þessi jólaköttur er náttúrulega tengdur sögu fátæktar og margir sem tengja skort og fátækt við jólaköttinn“

Grundvallarmarkmiðið er að hækka lægstu launin, segir Sanna, og að sama skapi að meta mikilvæg störf að verðleikum. Þá þurfi að ræða opinskátt um fátækt og leiðir til að vinna gegn henni. „Við ættum að vera leiðandi og setja gott fordæmi í kjaramálum. Hér eru margar stofnanir sem að halda uppi ýmsu í samfélaginu, það eru leikskólar og grunnskólar til dæmis. Það eru mjög mikilvæg störf og mörgum þar líður eins og þau hafi ekki fengið það sem þau eiga skilið fyrir að vinna þessa mikilvægu vinnu. Hækkun lægstu launa er eitthvað sem þarf að gerast og svo þarf að halda umræðunni á lofti. Að því sé ekki sópað undir teppi og að við séum að ræða opinskátt að það sé til fátækt á Íslandi. Það er staðreyndin og við þurfum að ræða hvernig við ætlum að vinna bug á því.“