Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 8 árum.
Viðtal

Hafið er bæði fallegt og grimmt

Þröst­ur Leó Gunn­ars­son ætl­aði að hætta að leika og fór á sjó­inn. Þá sökk bát­ur­inn og hann var at­vinnu­laus, þar til hon­um var boð­ið hlut­verk á sviði. Nú leik­ur hann að­al­hlut­verk­ið í Haf­inu sem verð­ur frum­sýnt ann­an í jól­um, þar sem fjöl­skyldu­mál og kvóti koma við sögu. Að hafa ver­ið við dauð­ans dyr þeg­ar bát­ur­inn sökk mót­aði sýn hans á líf­ið – og haf­ið.

Hafið er bæði fallegt og grimmt
Langlíf umræða Þegar Hafið var skrifað var mikil umræða í samfélaginu vegna hræringa sem tengdust kvótanum, eins og í dag. Mynd: Heiða Helgadóttir
Svava Jónsdóttir
ritstjorn@heimildin.is

„Við byrjuðum að æfa leikritið fyrir rúmum mánuði en ég fékk handritið fyrir löngu síðan,“ segir Þröstur Leó Gunnarsson en leikritið verður frumsýnt annan í jólum.

„Ég leik útgerðarmanninn Þórð sem er karl af gamla skólanum. Hann byrjaði með tvær hendur tómar í sjávarþorpi og er búinn að byggja upp fyrirtækið sitt. Síðan var farið að úthluta kvóta og litlu fyrirtækin urðu undir og þau stóru keyptu þau upp eins og gerðist í raun og veru.

Reksturinn gengur ekki vel en Þórður hugsar um byggðarlagið en börnin hans vilja að hann selji fyrirtækið. Hann spyr þau þá hvort þau hafi talað við fólkið í þorpinu og útskýrt fyrir því hvers vegna þau vilja taka frá því lífsbjörgina sem er þetta fyrirtæki. Þórður er harður í horn að taka. Þetta er ekkert auðveldur karakter þannig séð.“

Þröstur Leó ólst upp á Bíldudal og hefur verið mikið á sjó.

„Leikritið vakti …

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.
Efnisorð

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
4
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
4
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár