Úti er þrettán stiga frost, algjör brunagaddur, þegar amerískur GMC-pallbíll með grænlenskum fána blaktandi á pallinum keyrir fram hjá blaðamönnum í myrkri, þar sem þeir fóta sig meðfram sjónum, innan í þyrpingu gamaldags timburhúsa, í leit að kvöldmat. Bíllinn stoppar við eitt af þessum húsum sem stendur uppi í brekku og ekki úr vegi að spyrja bílstjórann út í fánann, í það minnsta fá af honum mynd.
Karlmaður í kuldagalla stígur út úr pallbílnum, þrekinn með kímið augnaráð þegar hann horfir með þöglu brosi á blaðamenn sem uppgötva að þarna stendur enginn annar en Kim Kielsen, forsætisráðherra Grænlendinga á árunum 2014 til 2021 og formaður flokksins Siumut megnið af tímanum. Nú er hann forseti grænlenska þingsins. Og eins konar goðsögn.
Það ber á góma að við séum íslenskir blaðamenn sem viljum gjarnan tala við hann. „Já já já já,“ segir hann.
Talarðu íslensku?
„Já já já já,“ svarar hann …


























Athugasemdir