„Ég bý á Hornafirði og ég vinn mikið með leir og það varð vesen með birgðir í Covid, var löng bið eftir þeim. Ég var að labba út af vinnustofunni minni hérna úti í sveit og hugsaði með mér af hverju ég væri ekki að vinna með efnivið sem er bara hér, af hverju ég væri að bíða eftir efnivið sem kæmi annars staðar frá. Eftir þessa pælingu ákvað ég að fara að vinna með tvo efniviði, sem eru annars vegar ull og hins vegar strá. Ég er sem sagt að vinna með annars flokks ull, sem er mjög vannýtt hér á Íslandi enn þá, en þetta er alveg helmingurinn af ullinni sem kemur af kindinni,“ segir Hanna Dís.

Hanna Dís fór með þá ull og afgangsefni úr teppum í Textílsetrið á Blönduósi til að athuga hvað hún gæti gert, en hún hafði farið á opinn dag þar áður og …