„Þetta eru mjög öflug tól en áhrif þeirra á okkur eru mjög háð því hvernig við umgöngumst þau. Það mætti segja að þau geti bæði tengt okkur við umheiminn en líka aftengt okkur umhverfinu. Þessi tæki eru sérstaklega hönnuð til þess að vera ómótstæðileg og það er þess vegna orðinn mikilvægur hæfileiki í nútímasamfélagi að leggja þau frá sér.“
Þetta segir Ársæll Arnarsson, prófessor við Menntavísindasvið Háskóla Íslands. Hann segir snjalltæki vera komin til að vera og að fólk þurfi að taka ábyrgð á því hvernig það umgangist þau – notkun tækjanna geti bæði verið jákvæð og neikvæð. „Það ræðst af því hvernig fólk notar þessi tæki, hvenær og hvers vegna,“ segir hann.
„Fylgnin milli mikillar skjátímanotkunar og lakari líðunar er sérstaklega sterk þegar um er að ræða óvirkt skrun og félagslegan samanburð
Auka þægindi en geta valdið streitu
Ársæll bendir á að að meðaltali kíki fólk á símann sinn …
Kjósa
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.
Tengdar greinar
Snjallsímar
Fólki hætti til að sjá tæknibreytingar sem stærri byltingar en þær eru
Kjartan Ólafsson, rannsóknalektor og sérfræðingur í miðlanotkun ungs fólks, segir engan almennilegan vísindalegan grundvöll fyrir því að tala um fíkn þegar tækninotkun er annars vegar. Hann telur að alla jafna eigi fólk heilbrigt samband við snjallsímann.
Vill lifa lífinu – í stað þess að horfa á aðra gera það
Hin 25 ára Ólafía Sigurðardóttir vill frekar nýta snjallsímann sem vinnutól og hefur því verið að ganga með samlokusíma nánast allt þetta ár. „Ég finn svo skýrt að ég vilji ekki vera í símanum. Mig langar að eyða tímanum og lífinu mínu í eitthvað annað.“
Ekkert internet heima og notar takkasíma: „Ég er alsæll án þessa alls“
Bjarki Snær Ólafsson hefur sagt skilið við snjallsímann og nettengingu heima við. Hann segist hafa upplifað frelsi við að vingast við þögnina og þykir ekki freistandi tilhugsun að snúa til baka.
„Það eru allir með í eyrunum, allir horfandi niður“
Fannar Freyr Haraldsson hefur notað takkasíma í tvö ár og hefur ekki langað að skipta aftur yfir í snjallsímann. „Mér leið eins og þetta væri að hefta mína getu til að framkvæma hluti – eins og ég gæti ekki gert neitt nema ég væri með eitthvað sem væri að draga athygli mína í burtu,“ segir hann.
Athugasemdir