Þessi grein birtist fyrir rúmlega 9 mánuðum.
Viðtal

„Það versta sem kemur fyrir fjölskyldu er þegar rithöfundur fæðist“

Segja má að danski rit­höf­und­ur­inn Thom­as Kors­ga­ard jaðri við að vera undra­barn. Korn­ung­ur sló hann í gegn með fyrstu bók­inni í þrí­leik inn­blásn­um af lífi hans sem lýs­ir barni á harð­gerðu heim­ili í dönsku sveita­sam­fé­lagi, ólíku þeim smart lifn­að­ar­hátt­um sem glitra gjarn­an í sög­um frá Kaup­manna­höfn. Hann er sagð­ur einn hæfi­leika­rík­asti höf­und­ur sem skrif­ar á dönsku.

„Það versta sem kemur fyrir fjölskyldu er þegar rithöfundur fæðist“
Mynd: Petra Kleis
Auður Jónsdóttir
audur@heimildin.is
Bára Huld Beck
ritstjorn@heimildin.is

„Ég leitast við að lýsa heimi fullorðinna í gegnum sjónarhorn barns vegna þess að barnið er að vissu leyti alltaf fávíst og horfir á umhverfið öðruvísi. Hvaða fólk er þetta í kringum mig? spyr barnið. Mamma og pabbi! Þegar ég skrifa frá því sjónarhorni get ég litið á heiminn eins og allt sé nýtt,“ segir þessi ungi rithöfundur sem hefur glætt trú á að skáldskapurinn eigi erindi sem aldrei fyrr. Aðeins 21 árs sló hann í gegn með bókinni Hvis der skulle komme et menneske forbi. Næsta bók í þríleiknum var En dag vil vi grine af det og loks kom út bókin Man skulle nok have været der. 

Thomas hefur hlotið fjölda verðlauna, eins og helstu bókmenntaverðlaun Dana: De Gyldne Laurbær. Margt hefur breyst í lífi hans á örfáum árum en þegar Thomas skilaði fyrsta handriti sínu bjó hann á götunni. 

Fyrsta bók …

Kjósa
12
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
2
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
4
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár