Á hátíð­inni mæt­ast höf­undar og les­endur en fjöl­margir heims­frægir rit­höf­undar hafa hingað komið á vegum hennar; höf­undar á borð við Paul Auster, Margaret Atwood, Kurt Vonnegut, José Saramago, Haruki Murakami og Isabel Allende, svo örfáir séu nefndir. Því var ekki úr vegi að setj­ast niður með Stellu Soffíu, fram­kvæmda­stjóra hátíð­ar­innar, og Örnólfi, sem setið hefur í stjórn hennar frá upp­hafi og verið stjórn­ar­for­maður síð­asta ára­tug­inn – og heyra sögu þess­arar hátíðar sagn­anna. 

Hvernig skyldi sagan sem slík hafa byrjað?

„Það voru þrír vinir, rit­höf­und­arnir Einar Bragi Sig­urðs­son, Thor Vil­hjálms­son og Knud Ødegård, sem áttu frum­kvæði að hátíð­inni. Þeir höfðu áhuga á að stofna ljóð­list­ar­há­tíð og fyrsta hátíðin varð nor­ræn ljóð­list­ar­há­tíð með alþjóð­legu ívafi; nokkrir höf­undar utan Norð­ur­landa komu, t.d. írska ljóð­skáldið Seamus Heaney, sem tíu árum seinna fékk Nóbels­verð­launin,“ rifjar Örnólfur upp. „Þessir þrír frum­kvöðlar fengu til liðs við sig nokkra fót­göngu­liða sem voru, að mig minnir: ég, Einar Kárason, …