Þessi grein birtist fyrir rúmlega 11 mánuðum.

Sýnist vaðið yfir brimbrettakappa

Stjórn­ar­mönn­um Brimbretta­fé­lags­ins er brugð­ið eft­ir að máli þeirra var vís­að frá. Fátt virð­ist geta kom­ið í veg fyr­ir að land­fyll­ing verði reist sem mun eyði­leggja verð­mæt­asta brimbretta­svæði lands­ins. Formað­ur Land­vernd­ar sýn­ist þarna hafi ver­ið vað­ið yf­ir sörfara.

Sýnist vaðið yfir brimbrettakappa
Mótmæli Brimbretakappar mótmæltu framkvæmdunum fyrr í mánuðinum og stöðvuðu framkvæmdir. Mynd: Golli

„Það var bara sjokk. Í rauninni bjuggumst við ekki við þessu,“ segir Atli Guðbrandsson, stjórnarmaður í Brimbrettafélaginu, en úrskurðarnefnd umhverfis- og auðlindamála vísaði í vikunni frá máli brimbrettakappa þar sem þess var krafist að framkvæmdaleyfi til þess að búa til landfyllingu við Suðurvararbryggju í Þorlákshöfn yrði felldrúr gildi.

Næsta skref óákveðið

Brimbrettakappar óttast að fyllingin muni eyðileggja það sem þeir telja einstakt útivistarsvæði brimbrettakappa en úrskurðarnefndin vísaði málinu frá á þeim forsendum að félagið ætti ekki beina aðild að því.

„Það lítur út fyrir að þarna sé einfaldlega verið að vaða yfir þau, og manni blöskrar það auðvitað
Þorgerður María Þorbjarnardóttir
formaður Landverndar

Niðurstaðan kom Brimbrettafélaginu í opna skjöldu. Brimbrettaiðkendur hafa nýtt sér ölduna, sem þeir segja vera heimsklassaöldu, í um tvo áratugi að minnsta kosti.

„Við bjuggumst við því að eiga lögvarða hagsmuni,“ segir Atli.

Lögmaður félagsins skoðar nú hvað sé hægt að gera en Brimbrettafélagið hefur ekki …

Kjósa
22
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár