„Móður og barni heils­ast vel,“ segir Bjarki Borg­þórs­son sem í dag tók á móti syni þeirra Hildar Þór­is­dóttur, sem kom óvænt snemma í heim­inn. Fjöl­skyldan er búsett á Seyð­is­firði og Fjarð­ar­heiðin var ófær vegna snjó­þyngsla þegar Hildur fæddi dreng­inn, en hún var sett 3. febr­úar. 

„Það var um hálf ell­efu sem hann kom í heim­inn en það fór að bera á honum klukku­tíma áður. Við bjugg­umst ekki alveg við þessu núna,“ segir Bjarki í sam­tali við Heim­ild­ina. Hann starfar sem snjó­eft­ir­lits­maður fyrir Veð­ur­stofu Íslands og sem lög­reglu­maður. Hans fyrstu verk þegar Hildur var komin með hríðir voru að hafa sam­band við lög­regl­una þannig að hægt væri að moka út sjúkra­bíl­inn á svæð­inu, sem og láta sjúkra­húsið á Egils­stöðum vita. Þá var einnig haft sam­band við Land­helg­is­gæsl­una ef flytja þyrfti fæð­andi móð­ur­ina á Fjórð­ungs­sjúkra­húsið sem er í Nes­kaup­stað, en þar er fæð­ing­ar­deild fjórð­ungs­ins stað­sett. 

Tveir sjúkra­flutn­inga­menn á Seyð­is­firði brugð­ust skjótt við og tóku á móti drengnum ásamt Bjarka. 

Síðan var kölluð til ljós­móðir sem er búsett á Seyð­is­firði en er hætt störfum og var hún komin á heilsu­gæsl­una í firð­inum ásamt lækni, en þegar ljóst var að ekki tæk­ist að koma Hildi þangað í tæka tíð mættu ljós­móð­irin og lækn­ir­inn því heim til fjöl­skyld­unnar. 

Ljós­móð­irin heitir Lukka Giss­ur­ar­dóttir og hefur ekki tekið á móti barni á Seyð­is­firði síðan 1988 en svo skemmti­lega vill til að hún tók einmitt á móti Bjarka, föð­urnum, þegar hann fædd­ist árið 1982. 

„Þetta gekk allt vel, fór allt á besta veg miðað við aðstæður en það var óþægi­legt að vita af því að allt væri ófært og það hefði ekki margt mátt fara úrskeiðis,“ segir Bjarki. 

Eftir að hefð­bundin fæð­inga­þjón­usta var lögð af á Seyð­is­firði færð­ist hún tíma­bundið til Egils­staða en hefur síðan verið á Nes­kaup­stað.

Nú eru 32 ár síðan barn fædd­ist síð­ast í firð­inum og það vildi þannig til að Bjarki hitti við­kom­andi, Daða Sig­fús­son, úti í mat­vöru­búð fyrr í dag og hafði Daði þá þegar heyrt fregn­irnar um að hann væri ekki lengur síð­asti Seyð­firð­ing­ur­inn til að fæð­ast þar. „Þetta var greini­lega búið að frétt­ast,“ segir Bjarki kím­inn.

Hildur ber sig vel og skrif­aði síð­degis á Facebook-síðu sína: „Þrátt fyrir þá lífs­ins lukku að okkur heils­ist vel eftir lætin með ómet­an­legri hjálp frá okkar góða heil­brigð­is­starfs­fólki þá byði ég ekki í það ef allt hefði farið úrskeiðis. Hér er jú ekki fæð­ing­ar­deild og úrræðin tak­mörkuð þegar hlut­irnir ger­ast svo hratt að ekki er einu sinni unnt að kom­ast að heiman.“

Hún ákallar for­svars­konur rík­is­stjórn­ar­innar, þær Kristrúnu Frosta­dóttur, Þorgerði Gunn­ars­dóttur og Ingu Sæland, og skrifar: „Þetta er enn ein áminn­ingin um örygg­is­leysið sem við búum við og hversu brýnt það er að Fjarð­ar­heið­ar­göng fari í útboð, sem nú hafa beðið full­hönnuð og til­búin í rúm 2 ár eftir 4 ár af fram­kvæmda­leysi í jarð­göngum! Sýnið þann dug að standa við gefin fyr­ir­heit og hleypa göng­unum af stað sem hafa beðið allt of lengi!

Við getum ekki sætt okkur við ótryggar sam­göngur á lands­byggð­inni og það árið 2025. Sem ógnar of stóran hluta úr ári heilsu og lífi fólks. Slíku metn­að­ar­leysi og byggða­stefnu getum við ekki unað við lengur!“