Kapp­ræður Heim­ild­ar­innar skera sig frá öðrum kapp­ræðum að því leyti að tvö hund­ruð gestir voru í salnum á sama tíma og stjórn­mála­fólkið tókst á. Salurinn átti því ríkan þátt í líf­legu and­rúms­lofti kapp­ræðn­anna. Við tókum því saman töl­fræði gesta í formi hlát­urs og fagn­að­ar­láta.

Fögnuðu Kristrúnu, en hlógu meira með Þorgerði

Sá fram­bjóð­andi sem var oft­ast fagnað með lófataki var Kristrún Frosta­dóttir, for­maður Sam­fylk­ing­ar­innar, en alls var henni fagnað fimm sinnum með lófataki í lok ræðu. Aftur á móti fær hún að njóta þess vafa­sama heið­urs að vera á meðal þeirra fram­bjóð­enda sem upp­skáru aldrei hlátra­sköll.

Þor­gerður Katrín Gunn­ars­dóttir, for­maður Við­reisnar, var í öðru sæti þegar kom að fagn­að­ar­látum, en fjórum sinnum var klappað eftir ræður hennar.

Salnum þótti hún þó nokkuð fyndn­ari en Kristrún og hló sal­ur­inn að minnsta kosti tví­vegis þegar hlýtt var á ræður hennar.

Sanna Magda­lena Mörtu­dóttir, for­maður Sós­í­alista­flokks­ins, var jöfn Þorgerði Katrínu í lófa­klappi …