Átján ára afmælið litað af andláti barnungrar frænku

Ægir Þór Jähnke telur í fyrstu að hann hafi frá litlu að segja þegar blaða­maður spyr um atvik sem breytti lífi hans. Svo spretta tvær sterkar minn­ingar fram: 18 ára afmæli stuttu eftir að 12 ára frænka hans lést vegna heila­blóð­falls og hins vegar þegar hann var átta ára og sá afa sinn kveðja þennan heim.

Átján ára afmælið litað af andláti barnungrar frænku
Lífið „Ég er almennt frekar ham­ingju­samur í líf­inu,“ segir Ægir Þór sem gefur út skáld­sögu í vor.

„Litla frænka mín dó úr heila­blóð­falli þegar hún var 12 ára, það hafði áhrif á lífið. Það breytti aðeins manns upp­lifun af því hvernig það er að vera til í heim­inum. Ég átti afmæli rétt eftir á. Það var ekk­ert voða­lega skemmti­legt afmæli. Ég var 18 ára þá. Maður á að upp­lifa sitt 18 ára afmæli sem ein­hverja stað­fest­ingu á því hvað er gott að vera lif­andi en 12 ára frænka mín hafði dáið úr skyndi­legu heila­blóð­falli nokkrum dögum áður. Hún hrundi niður í íþróttum og var dáin sól­ar­hring síðar. Það var ekk­ert und­ir­liggj­andi sem maður vissi af. Við vorum systk­ina­börn, hún var dóttir móð­ur­systur minnar. Ég er ein­birni sjálfur svo ég er frekar náinn frændsystk­inum mínum.

„Ég sá hann deyja“

Ég man ekki hvað ég var gam­all þegar afi minn dó, kannski átta ára, en ég sá hann deyja. Hann varð einmitt bráð­kvaddur í sum­ar­bú­stað. Sum­ar­bú­stað­ur­inn er svo­lítið langt frá öllu. Það tók sjúkra­bíl­inn alveg hálf­tíma að koma. Ég var sendur inn í her­bergi á meðan þau voru að vinna og svo kall­aði mamma á mig úti í sjúkra­bíl rétt undir morgun og sagði mér að ég þyrfti að kveðja afa. Það er svona annað áfall sem hefur svo­lítið setið í mér. Ég man enn betur eftir því en nokkru öðru atviki frá þeim aldri.

Ég er rit­höf­undur og ljóð­skáld og maður leitar í svona minn­ingar við skrifin, en líka í góðar minn­ingar. Ég er almennt frekar ham­ingju­samur í líf­inu. 

Næsta vor kemur út skáld­saga eftir mig. Það eru senur í henni þar sem ég nýti mér svona minn­ingar úr minni for­tíð. Eins og með allan skáld­skap auð­vitað, að maður nýtir sér það sem maður hefur gengið í gegnum, líka fyrstu ást­ar­sorg­ina og allt svo­leiðis, ómerki­lega hluti.

Kjarninn í bók­inni er algjör­lega mann­lífið í öllum sínum birt­ing­ar­myndum. Mig lang­aði að skrifa bók sem fjall­aði um ekk­ert. Þetta eru mis­mun­andi per­sónur, allir eru að díla við eitt­hvað í sínu lífi sem er ekk­ert merki­legra en hvað annað. Það eru engin morð eða neitt þannig, þetta er allt frekar hvers­dags­legt, hvernig við dílum við hvers­dags­lega hluti.“

Kjósa
14
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Veistu meira?

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.
Tengdar greinar

Fólkið í borginni

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Mest lesið í mánuðinum

3
Viðtal

Íslenskur læknir varpar nýju ljósi á lífs­hættu­legan með­göngu­sjúk­dóm

Nítján ára gömul lá Silja Rut Ragn­ars­dóttir nær dauða en lífi á skurð­ar­borði Land­spít­al­ans eftir alvar­legt til­felli með­göngu­eitr­unar. Íslenskur vís­inda­maður í Banda­ríkj­unum, Jóhann Elí Guð­jóns­son húð­læknir, leiðir braut­ryðj­andi rann­sóknir sem varpa nýju ljósi á hvers vegna sjúk­dóm­ur­inn kemur fram. Hann telur mögu­legt að þróa lyf við sjúk­dómnum sem bjargað gæti manns­lífum.
6
Viðtal

Ást­leysið er sárt

Nánd er nær­ing, nauð­syn­leg eins og matur. Tæpur helm­ingur fólks elst upp í óör­uggum tengslum sem geta komið niður á tengslum og ást­ar­sam­böndum á full­orð­ins­árum, jafn­vel ógnað heilsu, enda er „tengsla­myndun ein af grunn­for­sendum far­sældar“, að sögn klíníska sál­fræð­ings­ins Guð­brands Árna Ísberg. Í bók sinni, Í augum þínum verð ég til, fjallar hann um getu okkar til að mynda tengsl og ást­ina í öllum sínum myndum.

Mest lesið í mánuðinum

Mest lesið undanfarið ár