Grátrana sást á Vestfjörðum

Grátrana sást á túni vestur í Djúpi á Vest­fjörðum. Um er ræða sjald­séðan flæk­ings­fugl og þykir það tíð­undum sæta að hann hafi sést á þessum slóðum en hingað til hafa þeir aðeins fund­ist á Aust­ur­landi og á Norð-Aust­ur­landi. Fuglinn varð á vegi hjón­anna Krist­jáns Sig­ur­jóns­sonar og Áslaugar Ótt­ars­dóttur sem náðu af smella af nokkrum myndum af trön­unni áður en hún flaug á brott.

Grátrana sást á Vestfjörðum
Grátrana Kristján Sig­ur­jóns­son náði mynd af grá­trön­unni en tókst ekki að kom­ast nær fugl­inum án að styggja hann. Mynd: Aðsent/Kristján Sigurjónsson

Kristján Sig­ur­jóns­son, fyrrum útvarps­maður RÚV, og eig­in­kona hans Áslaug Ótt­ars­dóttir, kenn­ari og bóka­safns­fræð­ingur, rák­ust stóran og ein­kenni­legan fugl á ferðum sínum á Vest­fjörðum í gær. Í ljós kom að um væri að ræða grá­trönu, sem hefur aldrei sést á þessum slóðum áður svo vitað sé. 

Í færslu sem Kristján birti á Facebook-síðu sinni segir hann frá tíð­ind­unum deilir myndum af grá­trön­unni sem hjón­unum tókst að taka með snjall­síma áður en fugl­inn flaug á brott. 

Héldu fyrst að um gráhegra væri að ræða

Í sam­tali við Heim­ild­ina segir Kristján að hjónin hafi rek­ist á fugl­inn á tún­inu á Langa­dals­strönd við Ísa­fjarð­ar­djúp. Þau hafi í fyrstu talið að fugl­inn væri grá­hegri, sem er svip­aður útliti. 

„Bara fyrir til­viljun sáum við stóran fugl, sem við héldum fyrst að væri hegri. Við náðum myndum af honum, bara á far­síma, frekar óskýrar. Við erum nú engir fugla­fræð­ingar, við erum svona þokka­legt fugla­á­huga­fólk.“

Hjónin hafi kjöl­farið sent mynd­irnar á kunn­ingja sem er mik­ill fugla­á­huga­maður sem var fljótur að greina fugl­inn sem grá­trönu. Mynd­irnar voru síðan senda til tveggja fugla­fræð­inga sem stað­festu að um grá­trönu að væri að ræða.

Þá segir Kristján að fugl­inn hafi verið einn síns liðs og hann hafi ekki séð aðra trönu á kreiki. 

„Hún var ein sem var þarna á túni. Það voru reyndar fullt af öðrum fuglum þarna sem kipptu sér ekk­ert upp við þetta. Þarna voru lóur og stelkar, svart­bakur og meira að segja hrafn. Það voru bara allir þarna saman í sátt og sam­lyndi.“

Kristján segir að þau hafi fylgst með grá­trön­unni í um tíu mín­útur og þeim sýnd­ist fugl­inn hafa verið að éta eitt­hvað á tún­inu. Þegar hann hafi reynt að kom­ast nær til að taka skýr­ari myndir af trön­unni hafi fugl­inn orðið var við hann fælst í burtu.

Stórtíðindi fyrir fuglafræðinga

Kristján segir að hann hafi skömmu seinna haft sam­band við syst­ur­son sinn Snorra Sig­urðs­son sem er fugla­fræð­ingur og svið­stjóri nátt­úru­verndar hjá Nátt­úru­fræði­stofnun Íslands. Snorra hafi þótt þetta merki­leg tíð­indi en grá­trönur hafa aldrei sést á þessum slóðum svo vitað sé til. 

Heim­ildin hafði sam­band við Jóhann Óla Hilm­ars­son, fugla­fræð­ing og ljós­mynd­ara, sem tók undir með starfs­bróðir sínum og taldi þetta vera óvæntar og spenn­andi fréttir.  

Jóhann Óli segir grá­trönur vera afar áhuga­verðan fugl sem hafi lengst um sinni flækst hingað til lands ein­staka sinnum en sjaldan staldrað lengi við.

„Þetta er mjög sér­kenni­legur fugl, stór og mik­ill, sem var flæk­ings­fugl hérna þangað til fyrir svona 10 eða 12 árum, þá tóku þær upp á því að verpa. Austur á hér­aði og þar hafa verið eitt til tvö pör alveg síðan,“ segir Jóhann Óli og bætir við að einnig hafi sést til fugls­ins í Keldu­hverfi á Norð-Aust­ur­landi.

Samkvæmt upp­lýs­ingum sem birtar eru á Vís­inda­vefnum kemur fram að varp­heim­kynni grá­trönu (Grus grus) séu stað­sett í norð­an­verðri Evrópu og Norður-Asíu.

Stór hluti af teg­und­inni verpir í Rúss­landi, Norð­ur­lönd­unum og þá er einnig vitað til um lít­inn varp­stofn í Englandi og Skotlandi. Fuglinn getur orðið allt 130 senti­metra á lengd með væng­haf á bil­inu 180 til 240 senti­metra sem sé sam­bæri­legt væng­hafi haf­arnar.

Trönur hugsanlega að nema land

Grá­trönur eru alætur sem éta bæði jurta­fæði og smá­dýr á borð við froska, skor­dýr og aðra hrygg­leys­ingja. Jóhann Óli segir það vera merki­legt að fugl­inn hafi getað komið upp ungum á þessum slóðum sökum matar­æð­is­ins. En lítið er til af þeim smá­dýrum sem trön­urnar éta á þessum slóðum.

Í sam­tali hvetur Jóhann Óli ferða­langa og fugla­á­huga­menn til þess að til­kynna við­eig­andi stofnun um sjald­gæfa flæk­ings­fugla sem verða á vegi þeirri. Hann segir það vera spenn­andi að fylgj­ast með ferðum fugls­ins hér á landi og hvort hann sé kom­inn hingað til að vera. 

„Svo vil ég benda á Flæk­ings­fugla­nefnd sem heldur utan um þetta. Hún er um þessar mundir að klára vef þar sem verður hægt að skrá beint inn athug­anir.“ nálg­ast má vefslóð Flæk­ings­fugla­nefnd­ar­innar á vef­slóð­inni hér.

Kjósa
13
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Veistu meira?

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Mest lesið í mánuðinum

3
Viðtal

Íslenskur læknir varpar nýju ljósi á lífs­hættu­legan með­göngu­sjúk­dóm

Nítján ára gömul lá Silja Rut Ragn­ars­dóttir nær dauða en lífi á skurð­ar­borði Land­spít­al­ans eftir alvar­legt til­felli með­göngu­eitr­unar. Íslenskur vís­inda­maður í Banda­ríkj­unum, Jóhann Elí Guð­jóns­son húð­læknir, leiðir braut­ryðj­andi rann­sóknir sem varpa nýju ljósi á hvers vegna sjúk­dóm­ur­inn kemur fram. Hann telur mögu­legt að þróa lyf við sjúk­dómnum sem bjargað gæti manns­lífum.
6
Viðtal

Ást­leysið er sárt

Nánd er nær­ing, nauð­syn­leg eins og matur. Tæpur helm­ingur fólks elst upp í óör­uggum tengslum sem geta komið niður á tengslum og ást­ar­sam­böndum á full­orð­ins­árum, jafn­vel ógnað heilsu, enda er „tengsla­myndun ein af grunn­for­sendum far­sældar“, að sögn klíníska sál­fræð­ings­ins Guð­brands Árna Ísberg. Í bók sinni, Í augum þínum verð ég til, fjallar hann um getu okkar til að mynda tengsl og ást­ina í öllum sínum myndum.

Mest lesið í mánuðinum

Mest lesið undanfarið ár