Ég heiti Kristín og við erum á Lækj­ar­torgi. Ég er ekki að drekka. Ég er að dimmitera. Það er rosagaman. Vinkona mín, hún Ingi­björg, fann upp á því að við myndum vera í þessum bún­ingum, hún elskar Borat, við erum Ali G., sem er einn af karakt­erum Borats. Ég man samt ekki hvað leik­ar­inn heitir í alvör­unni. 

Það sem er búið að vera mér efst í huga síð­ustu vikur er hvernig okkur tekst að gera þennan bún­ing. Við þurftum að lita hann, setja skeggið á okkur, vorum að plana áskor­an­irnar, hver eigi að gera hvað. 

Augna­blikið sem breytti lífi mínu var þegar litla systir mín fædd­ist. Ég var búin að vera yngst svo lengi, ég og eldri systir mín, við erum 19 og 20 ára. Svo fædd­ist hún bara og það kenndi mér að vera góð upp á nýtt. Ég elskaði hana bara svo mikið um leið og hún fædd­ist. Þetta var svo fal­legt augna­blik. Hún er fimm ára í dag. 

Það sem ég hef lært mest af því að vera stóra systir er þol­in­mæði og hvernig á að elska. Ef ég ætti ekki þessa litlu systur væri líf mitt frekar „bor­ing“. Hún gerir svo skemmti­lega hluti, ég er að kenna henni að hjóla og alls konar. Það gefur mér ástæðu til að fara út úr húsi. Ég er mikið með henni. Skólinn er reyndar svo­lítið stór núna, hún er minna með okkur, af því hún á engin systk­ini á sínum aldri þá eru ég og stóra systir mín eig­in­lega það eina sem hún hefur.