Frá því að Andri Freyr Sig­ur­páls­son man eftir sér hefur hann langað til að vera leik­ari. Leiðin hans að því marki hefur ekki verið bein og hefur hann kynnst hark­inu sem fylgir leik­listarbrans­anum. Með þraut­seigju og ástríðu fyrir leik­list­inni að leið­ar­ljósi hefur Andri þó loks náð árangri í hörðum heimi leik­list­ar­innar.

Í októ­ber verður kvik­myndin Eft­ir­leikir frum­sýnd í bíó þar sem Andri fer með aðal­hlut­verkið. Myndin hefur verið í bígerð í átta ár og það hefur verið mikið þol­in­mæð­is­verk fyrir Andra að taka þátt í því fram­leiðslu­ferli.

Vinir á skjánum

Þegar Andri var lít­ill var pabbi hans á sjó og fjöl­skyldan flutti mikið. Hann missti því oft sam­band við vina­hópa. „Þannig ég held að ég hafi sem barn leitað mjög oft í sjón­varp, kvik­myndir og þætti. Einhvern veg­inn svona „vini og kunn­ug­leg and­lit“ sem maður gat leitað til.“

„Eftir það fann ég það í mér að ég vil vera …