Árum saman var umræða um „fólks­fjölg­un­ar­vand­ann“ áber­andi í fjöl­miðla­um­ræðu, jörðin væri komin að þol­mörkum eins og það var orðað. Ekki er um það deilt að í sumum heims­hlutum fjölgar fólki mikið, og meira en „kerfið“ ræður við, en ann­ars staðar stefnir í óefni vegna fyr­ir­sjá­an­legrar fækk­unar.

Á und­an­förnum árum, og ára­tugum, hafa margir orðið til að benda á að sífellt lækk­andi fæð­ing­ar­tíðni hafi marg­hátt­aðar afleið­ingar. Jap­anskir sér­fræð­ingar hafa árum saman bent á þann vanda sem fylgir lækk­andi fæð­ing­ar­tíðni, þar er tíðnin nú tæp­lega 1,3 á hverja konu. Japönum mun fækka um rúm­lega 30 pró­sent fram til árs­ins 2070 og verða íbúar lands­ins þá um 87 millj­ónir, en í dag eru þeir um 126 millj­ónir. Enn alvar­lega er útlitið í Suður-Kóreu, þar er fæð­ing­ar­tíðnin ein­ungis 0,78.

Lækkandi fæð­ing­ar­tíðni hefur umtals­verð áhrif á sam­fé­lags­gerð­ina. Færri verða í hverri kyn­slóð, fólki á vinnu­mark­aði fækkar og eft­ir­launa­fólki fjölgar. Þetta er stundum nefnt öfugur píramídi, …