Fjórða undanúrslitakvöld Músíktilrauna 2024: Þegar viljinn neitar að gefast upp fyrir vöðvabólgunni

Andinn var sprækur hjá mús­ík­spek­úlant­inum Heiðu Eiríks á fjórða og síð­asta und­an­úr­slita­kvöldi Mús­íktil­rauna. Sam­eig­in­legur and­ar­dráttur, hug­leiðslu­blús, proggrokk og óvænt atriði frá Nes­kaups­stað, Fáskrúðs­firði og Stöðv­ar­firði ein­kenndu kvöldið. Nú er allt klárt fyrir úrslitin á laug­ar­dag.

<span>Fjórða undanúrslitakvöld Músíktilrauna 2024:</span> Þegar viljinn neitar að gefast upp fyrir vöðvabólgunni
Hárrétt falskur Salurinn valdi rokktríóið Social Suicide áfram á úrslita­kvöld Mús­íktil­rauna á sunnu­dag. Mynd: BRYNJAR GUNNARSSON

Tíu hljóm­sveitir léku á fjórða og síð­asta und­an­úr­slita­kvöldi Mús­íktil­rauna í Norð­ur­ljósa­sal Hörpu, mið­viku­dags­kvöldið 13. mars 2024. Fjórða und­an­úr­slita­kvöldið í röð, nota bene. Sundferð með löngum setum i sjóð­heitri gufu gerði sitt gagn til að hressa aðeins upp á bak og axlir og ótaldir kaffi­bollar hafa víst eitt­hvað hjálpað en ann­ars verður að við­ur­kenn­ast að fjórða und­an­úr­slita­kvöldið er það erf­ið­asta. Fyrir lík­amann, því and­inn er sprækur og sprell­fjör­ugur og bíður spenntur og upp­trekktur eftir að fyrsta hljóm­sveit byrji að spila.

Fyrsta hljóm­sveit á svið hét Klisja og kom mjög þægi­lega á óvart í afslöppun sinni og ró. Það var ekk­ert stress í þeim, þótt oft sé einmitt erfitt að byrja. Söngv­ar­inn Bjartur hvetur sal­inn til að draga að sér einn sam­eig­in­legan and­ar­drátt. Ég held ég hafi aldrei orðið vitni að því á …

Kjósa
9
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið

„Margt sem ég hef séð situr í mér“
4
Viðtal

„Margt sem ég hef séð situr í mér“

Þegar Halla Bergþóra Björns­dóttir varð fyrst kvenna til þess að sinna lög­gæslu á Húsavík fékk hún að heyra að konur ættu ekk­ert erindi í lög­regl­una. Hún lét það ekki á sig fá, varð lög­reglu­stjóri og loks rík­is­lög­reglu­stjóri. Starfið hefur breytt henni, enda hefur hún komið að erf­iðum málum og fengið hót­anir. Á sama tíma hefur hún öðl­ast skarp­ari sýn á lífið, sterk­ari löngun til að gera gagn og fundið fyrir þakk­læti fyrir allt það góða.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Mest lesið í mánuðinum

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár