Ásta hefur sjaldan verið hressari, komin á eftirlaunaaldur og nýtur lífsins heima hjá sér. Má vera að hún sé farin að gleyma af og til, hafi minni þrótt en áður og segi sömu sögurnar út í hið óendanlega. En er það ekki hluti af því að eldast? Með Guð í vasanum, skrifað og leikstýrt af Maríu Reyndal, er fyrsta frumsýning Borgarleikhússsins á þessu leikári og gefur góð fyrirheit um framhaldið.

Á heimasíðu Alzheimer samtakanna má finna lista yfir einkenni sjúkdóms eða ástands sem margir aðstandendur eldra fólks kannast við. Þar má telja gleymni, minnkandi félagsfærni, erfiðleikar við venjubundnar athafnir og persónuleikabreytingar á meðal annarra. Ein og sér eru einkennin ekki endilega alvarleg en saman umbreyta þau ekki bara lífi þeirra sem kljást við Alzheimer, heilabilun og elliglöp heldur lífi aðstandenda líka.

Byggt á reynslu af veikindum móður

Í forminu minnir Með Guð í vasanum óneitanlega á leikritið Föðurinn eftir Florian …