Vaxtabótakerfið er sú leið sem lengi vel var notuð til að miðla húsnæðisstuðningi úr opinberum sjóðum til íslenskra heimila. Kerfið var innleitt, ásamt greiðslu barnabóta, af vinstri stjórn Framsóknarflokks, Alþýðuflokks og Alþýðubandalags árið 1988 og var ætlað að létta á greiðslubyrði ungs fjölskyldufólks. 

Það er þannig uppbyggt að stuðningurinn lendir frekar hjá tekjulægri heimilum og ungu fólki, enda vaxtabæturnar bæði tekju- og eignatengdar. Því hærri tekjur sem viðkomandi er með, og því meiri eignir sem hann hefur komist yfir, því minna fær hann í vaxtabætur. 

Síðustu tæpu tvo áratugi hefur markvisst verið grafið undan þessu húsnæðisstuðningskerfi. Fyrst með því að láta skerðingarmörk ekki fylgja þróun íbúðaverðs, sem hefur margfaldast, og síðan með því að setja áhersluna á miðlun húsnæðisstuðnings á kerfi skattaafsláttar þeirra sem safna og nýta séreignarsparnað til að borga niður íbúðalán sín, sem eru aðallega tekjuhæstu hópar samfélagsins, undir hatti Leiðréttingarinnar.