Það er í sjálfu sér fagn­að­ar­efni þegar Þjóð­leik­húsið ákveður að tjalda öllu sem til er til að koma á svið söng­leik sem sniðin er að hug­ar­heimi barna (á öllum aldri) og leggur að veði slíkan metnað að aðdá­un­ar­vert hlýtur að telj­ast. Hér er ekk­ert til sparað. Frum­flutn­ingur á splunku­nýjum söng­leik sem gerður er eftir vin­sælli barna­bók, stór leik­hópur sem einnig dansar og syngur af slíkum krafti að ekki er hægt annað en að hríf­ast með, leik­mynd, bún­ingar og gervi sem hafa sjaldan eða aldrei sést á íslensku leik­sviði, svo ekki sé minnst á brúður Charlie Tymms, sem glæða sýn­ing­una ævin­týra­blæ og efla þann rottu­heim sem sagan ger­ist í.

Það er hag­an­lega samin ver­öld sem kynnt er til sögu: í Hafn­ar­landi búa rottur sem hafa fjórum mis­mun­andi hlut­verkum að gegna. Þar eru étarar, sem eiga að passa mat­inn, safn­arar, sem sjá um að safna mat fyrir hinar rott­urnar, njósn­arar, sem gæta …