Síðustu ár og ára­tugi hefur umræða um lofts­lags­breyt­ingar aðal­lega snú­ist um hvernig hægt sé að draga úr losun gróð­ur­húsa­loft­teg­unda sem valda hlýnun jarðar.  Og þótt hlýn­unin sé þegar farin að hafa áhrif á veð­ur­far og vist­kerfi um allan heim hefur minna verið talað um hvernig bregð­ast skuli við þegar hlýnun eykst þrátt fyrir að vís­inda­fólk segi að hún eigi eftir að hafa alvar­legar afleið­ingar fyrir líf á jörð­inni.  Allra síð­ustu ár hafa stjórn­völd víða um heim þó í auknum mæli farið að búa sig sig undir þá vá sem sam­fé­lög heims­ins standa frammi fyrir vegna lofts­lags­breyt­inga.
Í sept­em­ber í fyrra var birt stefna íslenskra stjórn­valda um aðlögun sam­fé­lags­ins að lofts­lags­breyt­ingum. 

Af því til­efni sagði Guð­mundur Ingi Guð­brands­son, þáver­andi umhverf­is­ráð­herra, að heild­stæð nálgun á lofts­lags­málum feli hvort tveggja í sér að grípa til mót­væg­is­að­gerða til að draga úr losun og auka bind­ingu, og aðgerða til þess „að aðlaga sam­fé­lagið að þeim …