Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 3 árum.

Lærði hjúkrun eftir rafmagns- og sambandsleysið

Guð­rún Magnús­dótt­ir í Koti í Svarf­að­ar­dal upp­lifði óör­yggi í langvar­andi raf­magns­leysi sem varð í des­em­ber 2019. Hún ákvað að skrá sig í hjúkr­un­ar­fræði­nám til að vera bet­ur und­ir það bú­in ef hætta skap­að­ist í við­líka ástandi að nýju.

Lærði hjúkrun eftir rafmagns- og sambandsleysið
Fjölskyldan Koti Svarfaðardalurinn er ekki alltaf á kafi í snjó eins og sjá má af þessari mynd af fjölskyldunni á brúðkaupsdaginn þeirra Guðrúnar og Atla í ágúst 2019, fjórum mánuðum áður en óveðrið gekk yfir. Kot er í baksýn á myndinni.

Langvarandi rafmagnsleysi og innilokun í desemberveðrinu 2019 olli því að Guðrún Magnúsdóttir, bóndi í Koti í Svarfaðardal, ákvað að skrá sig í hjúkrunarnám. „Ég áttaði mig á að ég kynni bara ekki nóg til að bjarga mér ef börnin myndu lenda í einhverju eða maðurinn minn,“ segir Guðrún, sem gagnrýnir einnig að símasamband skyldi bregðast í óveðrinu, sem aftur olli því að fjölskyldan í Koti var sambandslaus með öllu.

Óveðrið dagana 10. til 12. desember 2019 olli víðtæku og langvarandi rafmagnsleysi, sambandsleysi og ófærð víða um land en einkum þó á Norðurlandi, enda illviðrið þá með slíkum eindæmum að leita þarf aftur til ársins 1965 að viðlíka. Samtals var aðveitustöð Landsnets á Dalvík rafmagnslaus í 209 klukkustundir svo dæmi séu nefnd.

Þriðjudaginn 10. desember síðdegis fór rafmagn af Dalvík og Svarfaðardal einnig. Kot er innsti bær í Svarfaðardal í byggð og var þar aftakaveður. Guðrún býr þar sauðfjárbúi ásamt Atla …

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir (1)

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
4
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
4
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár