Á mánu­dag­inn síð­asta þurfti Hanna Christel Sig­ur­karls­dóttir, íbúi á Seyð­is­firði, að rýma húsið sitt vegna hættu hættu á skriðu­föllum. Að hennar mati var henni ekki til­kynnt um hversu áríð­andi rým­ingin væri, hversu mik­inn tíma hún hefði til að pakka, hvort hún þyrfti að koma sér strax út úr húsi með börnin sín tvö eða hvort hún gæti tekið sér tíma í að pakka. Enn fremur upp­lifði hún óljóst á þeim tíma­punkti hversu lengi rým­ingin myndi vara og þess vegna hverju hún ætti að pakka. 

„Í sjálfri rým­ing­unni getur eng­inn sagt mér hversu áríð­andi hún er og þá verður maður svo ótta­sleg­inn því maður veit ekk­ert. Auðvitað vill maður drífa sig því það veit eng­inn hversu áríð­andi rým­ingin er. Það virt­ist eng­inn vita hvort ég þyrfti að drífa mig út úr húsi strax eða hvort ég hefði ein­hvern tíma til að pakka almenni­lega,“ segir Hanna. Það þurfi því að hennar mati að koma upp­lýs­ingum bæði til þeirra sem sjá um rým­ing­una og svo þeirra sem verða fyrir henni.

Enginn sem fór yfir stöðuna 

Því næst fer Hanna ásamt fjöl­skyldu sinni, maka og tveimur ungum börnum, fjög­urra og tíu ára, í félags­heim­ilið Herðu­breið og þar upp­lifir hún einnig að skorti tölu­vert á upp­lýs­inga­flæði. „Þegar við förum niður í Herðu­breið þá er eng­inn sem talar beint við okkur og fer yfir stöð­una. Við fjöl­skyldan og allir bæj­ar­búar erum búin að lenda í þessu einu sinni áður og ég hélt að þessir verk­ferlar væru komnir lengra. Ég trúði því.“

„Mér finnst við ekki eiga að þurfa að biðja um þetta“

Hún segir að þegar skorti á upp­lýs­inga­flæði til íbúa verði meiri óvissa en þurfi og þá verði fólk „óró­legt og pirrað“. 

Daginn eftir eða síð­degis á þriðju­deg­inum er upp­lýs­inga­fundur með sér­fræð­ingi hjá Veð­ur­stof­unni. „Það var akkúrat það sem við þurftum en ég veit ekki hvort það hefði orðið af honum nema af því að ég og annar íbúi báðum um fund. Mér finnst við ekki eiga að þurfa að biðja um þetta. Þetta á bara að vera í verk­ferlunum,“ segir hún.

Vantar utanumhald

Að hennar mati vantar utan­um­hald á þessum óvissu tíma, sér­stak­lega í ljósi þess hve stutt er síðan íbúar Seyð­is­fjarðar stóðu í svip­uðum sporum. „Það er svo stutt í sárin, maður er svo við­kvæmur og þá eykst álagið sér­stak­lega ef maður fær á til­finn­ing­una að það sé ekki verið að halda utan um mann,“ segir hún. 

Hanna og hennar fjöl­skylda á ekki ætt­ingja á Seyð­is­firði sem geta hýst þau. Hún segir sam­fé­lagið á Seyð­is­firði þó vera sam­heldið og fólk passi upp á hvort annað. Henni var fljót­lega boðið hús­næði frá einum íbú­anna en tíma­bundið. „Staðan er nátt­úru­lega þannig í dag að það er allt tíma­bundið, við vitum ekk­ert hvað ger­ist.“

„Það virt­ist eng­inn vita hvort ég þyrfti að drífa mig út úr húsi strax eða hvort ég hefði ein­hvern tíma til að pakka almenni­lega“

Samkvæmt þeim upp­lýs­ingum sem hún hefur þó fengið á rým­ingin að standa fram á mánu­dag en óvissan blasi enn við fjöl­skyld­unni. „Svo byrjar aftur þessi óvissa og að fara á milli húsa. Samkvæmt þeim upp­lýs­ingum sem ég hef fengið verður rým­ing­unni aflétt á mánu­dag en þessi fleki, ég veit ekk­ert hvenær hann hættir að hreyfast. Hann hættir kannski ekki að hreyfast á mánu­dag og það mun rigna aftur. Þannig að við erum bara í mik­illi óvissu.“

Hanna segir að ef það ríkir enn óvissa á mánu­dag muni hún þrýsta á eftir svörum um hvað taki við. „Ég er þá að von­ast til að fá að heyra frá sveit­ar­fé­lag­inu eða bara ein­hverjum hvað við eigum þá að gera.“