Helga Björg Ragnarsdóttir, skrifstofustjóri skrifstofu borgarstjóra og borgarritara, hefur farið fram á tilfærslu í starfi hjá Reykjavíkurborg sem fallist hefur verið á. Helga Björg hefur ítrekað á síðustur þremur árum kvartað undan árásum Vigdísar Hauksdóttur, borgarfulltrúa Miðflokksins, í sinn garð en segir að ekki hafi fengist niðurstaða í þau mál. Segir Helga Björg að meðal annars hafi borgarfulltrúi haft uppi hótanir um líkamsmeiðingar á lokuðum fundum og að borgarkerfinu hafi mistekist að tryggja öryggi starfsfólks.

Mikil togstreita hefur ríkt milli Helgu Bjargar og Vigdísar síðastliðin þrjú ár, allt frá því að Héraðsdómur Reykjavíkur felldi í júlí árið 2017 úr gildi áminningu sem Helga Björg veitti undirmanni sínum. Í ágúst 2018 kvartaði Helga Björg þannig fomelgar, í bréfi til forsætisnefndar borgarinnar, undan því að borgarfulltrúar hefðu farið fram með rangfærslur í umræðum á samfélagsmiðlum um dóminn, og má ætla að þar hafi hún verið að vísa til Vigdísar. Í ágúst á síðasta ári greindi Helga Björg frá því á Facebook-síðu sinni að hún hefði setið undir ítrekuðum árásum af hálfu Vigdísar síðan þá, sem hefðu gróflega vegið að æru hennar og starfsheiðri.

Forsagan löng

Í febrúar 2019 skrifaði Stefán Eiríksson, þáverandi borgarritari, bréf á Facebook-síðu Reykjavíkurborgar þar sem hann gagnrýnir framgöngu fáeinna borgarfulltrúa mánuðina á undan og sagði þá hafa „ítrekað vænt starfsfólk Reykjavíkurborgar um óheiðarleika og vegið með ýmsum öðrum hætti að starfsheiðri þeirra“. Þó Stefán hafi ekki nafngreint borgarfulltrúana sem um ræður dylst engum að hann var meðal annars að fjalla um Vigdísi.

Vigdís sjálf hefur á undanförnum árum brugðist við málinu með ýmsum hætti á opinberum vettvangi og meðal annars sendi hún Vinnueftirlitinu kvörtun í febrúar á síðasta ári vegna þess sem hún sagði að væri einelti og áreiti í sinn garð af hálfu Helgu Bjargar.

Í færslu á Facebook-síðu sinni í dag greinir Helga Björg frá því að hún hafi óskað eftir tilfærslu í starfi og muni taka að sér störf í deild borgarinnar sem sinnir jafnlaunamálum. Þar með hverfi hún úr starfsumhverfi sem þar sem hún hafi sætt „stöðugu áreiti og ofsóknum af hálfu borgarfulltrúa“ og er þar að vísa til Vigdísar.

Helga Björg lýsir því einnig að hún hafi óskað eftir skoðun á því hvort framferði Vigdísar hafi brotið í bága við siðareglur kjörinna fulltrúa og einnig hvort að hegðun hennar félli undir skilgreiningu á einelti. „Þar sem borgarfulltrúinn kom sér undan þátttöku í rannsóknum á framkomu sinni hefur ekki fengist niðurstaða í málin. Úrræðaleysi kerfisins í viðbrögðum við erindum mínum olli mér miklum vonbrigðum.“

Þá lýsir Helga Björg því einnig að hún hafi mátt sæta hótunum um ofbeldi. „Sömuleiðis hefur því mistekist að tryggja með fullnægjandi hætti öryggi starfsfólks gagnvart ofbeldisfullri framkomu borgarfulltrúa jafnvel með hótunum um líkamsmeiðingar á lokuðum fundum. Það vekur upp áleitnar spurningar um getu sveitarfélaga til að tryggja öruggt starfsumhverfi, t.a.m. í samræmi við reglugerð 1009/2015 um aðgerðir gegn einelti, kynferðislegri áreitni, kynbundinni áreitni og ofbeldi á vinnustöðum.“