Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 5 árum.

Vilja að borgin ráði upplýsingafulltrúa sem tali fleiri tungumál

Fjöl­menn­ing­ar­ráð Reykja­vík­ur­borg­ar seg­ir nauð­syn­legt að bæta upp­lýs­inga­gjöf til fólks sem ekki tal­ar ís­lensku. Upp­lýs­inga­stjóri borg­ar­inn­ar seg­ir þörf­ina knýj­andi. „Eitt stöðu­gildi myndi senni­lega leysa þenn­an vanda.“

Vilja að borgin ráði upplýsingafulltrúa sem tali fleiri tungumál
Þarf að auka þjónustu Nauðsynlegt er að búa til samfellu í miðlun upplýsinga til fólks af erlendum uppruna í Reykjavík.

Knýjandi þörf er á að auka þjónustu við íbúa Reykjavíkur af erlendu bergi brotnu þegar kemur að miðlun upplýsinga. Einkum er mikilvægt að miðla efni borgarinnar á pólsku en um fimm prósent allra borgarbúa eru pólskir ríkisborgarar. Þá er mikill fjöldi starfsmanna Reykjavíkurborgar af pólsku bergi brotinn.

Á fundi fjölmenningarráðs Reykjavíkurborgar síðastliðinn mánudag bókaði ráðið að nú, sem aldrei fyrr, hafi verið eins mikilvægt að borgin standi sig vel í upplýsingagjöf til starfsmanna og annarra borgarbúa sem ekki skilji íslensku. Í vor hafi borgin verið í fararbroddi við að þýða upplýsingar vegna COVID-19 og ekki síst hafi það verið að þakka starfsmönnum af erlendu bergi brotnu sem hafi lagt sig fram við að aðstoða við það verkefni ofan á sín daglegu störf.

„Fjölmenningarráð telur hins vegar að sérstaklega nú þegar þessi reynsla er komin, þarf að setja bæði fjármagn og stöðugildi í þetta krefjandi starf. Upplýsingagjöf til fólks sem ekki …

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.
Tengdar greinar

Covid-19

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár