Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 5 árum.

Lífshlaup sem minnir helst á sápuóperu

Lífs­hlaup Jó­hönnu Jón­as minn­ir á sögu­þráð í banda­rískri sápuóperu. Það á reynd­ar vel við, því hún lék í banda­rískri sápuóperu áð­ur en hún hafn­aði yf­ir­borðs­mennsku og út­lits­dýrk­un skemmt­ana­iðn­að­ar­ins þar ytra. Allt frá barnæsku glímdi hún við átrösk­un og eft­ir að leik­list­ar­fer­ill­inn náði flugi hér heima glímdi hún við kuln­un og hætti. Nú hef­ur líf­ið aldrei ver­ið betra, hún starfar sem heil­ari og held­ur nám­skeið í þakk­læti með eig­in­manni sín­um, Jónasi Sen.

Lífshlaup sem minnir helst á sápuóperu
Jóhanna Jónas Hún segir að líf sitt hafi sannarlega tekið óvænta stefnu. „Ég hefði hlegið mig máttlausa og notað virkilega óviðeigandi orð ef einhver hefði sagt við mig að svona yrði mitt líf. Ég segi svo oft við fólk sem kemur til mín og er í rosalega erfiðum málum: Ekki gefa upp vonina. Ef þú gefur þér séns og setur þér ásetning um að komast í gegnum skaflinn þá eru allar líkur á að það takist. Og þú getur lent í mörgum óvæntum ævintýrum á leiðinni,“ segir Jóhanna. Mynd: Heiða Helgadóttir

Jóhanna Jónas gerði garðinn frægan í upphafi 10. áratugarins þegar hún landaði hlutverki í bandarískri sápuóperu. Lífshlaup hennar hefur reyndar minnt á sápuóperu, á barnsaldri varði hún sumarfríum í félagsskap breskra yfirstéttarbarna í fínum heimavistarskólum, lærði síðan leiklist en hafnaði að lokum útlitsdýrkun og yfirborðsmennsku í bandarískum skemmtanaiðnaði og segist aldrei hafa séð eftir því. Hún barðist við átröskun í áratugi, glímdi við kulnun og fann sína leið með því að kenna magadans. Nú vinnur hún sem heilari og að heildrænni samtalsmeðferð. 

Núna er hún orðin 55 ára gömul og segir að lífið hafi aldrei verið betra. Ekki síst eftir að hún tók bestu, en jafnframt eina erfiðustu ákvörðun lífs síns; að sleppa tökunum og leyfa lífinu að hafa sinn gang.

Jóhanna er fædd og uppalin í Hafnarfirði og æska hennar var að mörgu leyti frábrugðin því sem gerðist og gekk hér á landi á 7. og 8. áratug síðustu …

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
4
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
4
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár