„Þetta er hræðilegt áfall og manni þykir mjög undarelgt að það falli tvo flóð þarna á nánast sama tíma. Fyrra flóðið olli auðvitað miklu áfalli, tjónið var mikið og fólk var kannski svolítið ruglað á eftir. Alvöru áfallið kom hins vegar eftir seinna flóðið, þegar að við fréttum að það væri ung stúlka grafin undir. Þetta voru hræðilega erfiðar 40 mínútur, þar til við áttuðum okkur á því að þetta fór jafn ótrúlega vel og raun bar vitni,“ segir Helena Jónsdóttir, íbúi á Flateyri og sálfræðingur hjá áfallateymi Rauða krossins á Vestfjörðum.

„Þetta lýsir bara hvers konar ótrúlegt fólk býr hér“

Helena segir að flóðin í gær ýfi upp hræðilega erfið sár frá því fyrir aldarfjórðungi hjá þeim sem þá voru búsettir á Flateyri. „En það er svo merkilegt, þeir sem upplifðu áfallið fyrir 25 árum síðan, þau hafa miklu meiri áhyggjur af okkur nýliðunum í þorpinu. Þau eru meira að tékka á okkur og okkar líðan. Þetta lýsir bara hvers konar ótrúlegt fólk býr hér,“ sagði Helena en um leið neyddist hún til að kveðja blaðamann þar eð björgunarsveitin þurfti á kröftum hennar að halda.

Fá mikla aðstoð

Blaðamaður heyrði aftur í Helenu um fjögurleytið en þá hafði hún unnið að sálgæslu nágranna sinna frá því að hún kvaddi í fyrra símtali. Spurð hvort það væri ekki flókið í ljósi þess að hún sjálf hefði orðið fyrir áfalli sem íbúi í þorpinu sagði Helena að það væri það jú upp að vissu marki en hún hefði einnig fengið gríðarlega góða aðstoð hjá öðrum sem mynda áfallateymi Rauða krossins á Vestfjörðum en það fólk kom með varðskipinu Þór um miðjan dag. „Það getur líka hjálpað að vera að ganga í gegnum það sama og manneskjan sem ég er að reyna að hjálpa, það auðveldar mér að aðstoða.“

„Svo einhvern veginn leysum við þetta saman“

Spurð hvernig henni þyki andlegt ástand Flateyringa vera eftir áfallið segir Helena það fyrst og fremst einkennast af náungakærleik og samstöðu. „Andlegt ástand þorpsbúa er auðvitað ekki gott en það er heldur ekki þannig að hér séu allir brotnir. Hér ríkir bara náungakærleikur og samstaða og það er fyrsta verkefni allra, að tékka á næsta manni og að láta hann tékka á þér til baka. Svo einhvern veginn leysum við þetta saman. Áfallið er svolítið liðið, það er ekki eins og við sitjum uppi með hræðilegar, óafturkallanlegar afleiðingar. Þetta er eignatjón, ekki manntjón, og það auðvitað gerir þetta einhvern veginn þannig að fólk getur þjappað sér saman. Það er enginn yfirbugaður af sorg.“