Einar Skúlason ólst upp í Fella­hverfi í Breið­holti en flutti á ung­lings­árum í mið­bæ­inn. Þrátt fyrir að vera borg­ar­barn varði hann miklum tíma úti í nátt­úr­unni og seg­ist hann hafa verið nátt­úru­barn síðan hann man eftir sér.

„Ég byrj­aði að ganga með ömmu í Hval­firði þegar ég var fjög­urra til fimm ára polli. Hún og afi bjuggu í bragga í Hval­firði og var afi stöðv­ar­stjóri í Olíu­stöð­inni þar og sótt­ist ég mikið eftir því að fara til þeirra og vera þar. Það var alltaf gott að koma til þeirra. Ég fékk að fara með ömmu í göngu­ferðir af því að ég hafði svo gaman af þessu og kvart­aði aldrei. Ég var svo áhuga­samur; ég var ekk­ert að spyrja hvenær við færum heim eða að segja að ég væri svo svangur, eins og sum börn gera. Mér fannst gaman að sjá ólíka hluti og skoða. Amma sagði oft sögur eða benti …