Eitt á ég samt: End­ur­minn­ingar

Árni Bergmann

Mál og menn­ing

399 blað­síður

**** (fjórar stjörnur)

Sá sem heyrir af því að rit­stjóri Þjóð­vilj­ans til margra ára á dögum Kalda stríðs­ins hafi gefið út sjálfsævi­sögu gæti í fyrstu haldið að slík bók væri full af stórpóli­tískum frá­sögnum og jafn­vel tíð­indum um hvernig reynt var að hanna atburð­ar­rás­ina í umræð­unni á þessum pólaríser­uðu tímum  í heims­sög­unni þar sem skýr marka­lína var á milli vinstri og hægri manna.  Sjálf­stæð­is­flokk­ur­inn og íslenskir hægri menn áttu jú sitt Morg­un­blaðið sem miðl­aði þeirra sýn og rót­tæku vinstri menn­irnir - ekki krat­arnir - áttu sinn Þjóð­vilja. 

Fyrr­ver­andi rit­stjóri Morg­un­blaðs­ins, Styrmir Gunn­ars­son, hefur gefið út slíkar bækur þar sem hann greinir meðal ann­ars frá því hvernig heilu for­síður Morg­un­blaðs­ins voru samdar og stað­festar af hátt­settum mönnum í Sjálf­stæð­is­flokknum og Styrmir sjálfur var sem ungur blaða­maður gerður út af örk­inni til að fá upp­lýs­ingar um stjórn­mála­starf íslenskra sós­í­alista sem hann síðan not­aði í frétta­skrifum sínum auk þess að senda upp­lýs­ing­arnar til ráð­herra Sjálf­stæð­is­flokks­ins.