Sólheimasafn „bókstaflega að hruni komið, það er fúið og lekur, það er vond lykt í því“

Bóka­safn­ið í Sól­heim­um er at­hvarf barna og eldra fólks í hverf­inu. Hús­ið er lát­ið grotna nið­ur og starfs­mað­ur safns­ins seg­ir sárt að sjá ástand­ið. Í rign­ing­ar­veðr­inu um dag­inn fruss­að­ist vatn inn yf­ir af­greiðslu­borð­inu. Bæk­ur hafa skemmst vegna ástands­ins.

Sólheimasafn „bókstaflega að hruni komið, það er fúið og lekur, það er vond lykt í því“

Sólheimasafnið er falið á milli tveggja blokka í Sólheimum. Bókasafnið er athvarf gamla fólksins og barnanna í hverfinu, griðarstaður þar sem allir geta komið og fengið skjól, fræðslu og afþreyingu. Safnið er engu að síður í niðurníðslu, eins og sjá má á meðfylgjandi myndum og ástandið er svo slæmt að starfsmönnum þykir nóg um.

„Þetta er Borgarbókasafnið í Sólheimum, vinnustaðurinn minn en jafnframt bókasafnið í hverfinu mínu. Mér þykir voðalega vænt um þetta litla heimilislega hverfissafn sem á sér langa sögu. Þess vegna er svo sárt að sjá ástandið á húsinu, það er bókstaflega að hruni komið, það er fúið og lekur, það er vond lykt í því og hefur ekki verið málað í alltof mörg ár. Borgin reynir að slökkva elda með því að fylla í göt hér og þar, en það dugir ekki til,“ skrifaði Einar Björn Magnússon, starfsmaður bókasafnsins, á Facebook.

Fatan stendur á gólfinu 

Þykir vænt um safnið
Þykir vænt um safnið Einar notar Sólheimasafn sjálfur með fjölskyldu sinni.

Stundin náði tali af Einari sem sagði að starfsmenn hefðu barist fyrir úrbótum í mörg ár og væru komnir að þolmörkum. „Við erum alveg búin að fá nóg. Ég finn það sjálfur hvað ég er orðinn þreyttur á þessu þegar það frussast yfir starfsfólk vatn þegar það stendur í afgreiðslunni.

Í rigningarveðrinu um daginn þurftum við að breiða yfir peningakassana og færa okkur frá því vatnið frussaðist inn,“ útskýrir Einar en núna stendur fata undir mesta lekanum og handklæði hefur verið breitt á gólfið.

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.

Mest lesið

Í minningu afastráksins
1
Viðtal

Í minn­ingu afastráks­ins

Gunn­ar Rand­vers­son starf­aði í ára­tugi sem tón­list­ar­kenn­ari, hef­ur skrif­að ljóð og smá­sagna­safn. Áföll­in hafa mót­að líf hans. Ell­efu ára gam­all horfði hann á föð­ur sinn deyja, 21 árs missti hann móð­ur sína og fyr­ir þrem­ur ár­um lést fjög­urra ára gam­all dótt­ur­son­ur hans. Í ljóða­bók­inni Hvernig er sökn­uð­ur á lit­inn? eru ljóð skrif­uð í minn­ingu litla drengs­ins. Eft­ir frá­fall hans leit­aði Gunn­ar í kirkj­una.
Mikilvægi hvíldar vill oft gleymast
5
Viðtal

Mik­il­vægi hvíld­ar vill oft gleym­ast

Hvíld er ekki lúx­us held­ur líf­fræði­leg nauð­syn, seg­ir Bene­dikt Jó­hanns­son, sér­fræð­ing­ur í klín­ískri sál­fræði. Svefn og hvíld séu ein af grunnstoð­um góðr­ar heilsu og að lík­ams­klukk­an kalli á hvíld yf­ir dag­inn. Rann­sókn­ir sýni að hvíld skerpi ein­beit­ingu, minni og starfs­þrek. Bene­dikt tel­ur að vafa­samt hafi ver­ið að af­leggja kaffi­tíma á vinnu­stöð­um, því starfs­fólk­ið þurfi eft­ir sem áð­ur að kúpla að­eins frá vinnu og end­ur­næra sig.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Í minningu afastráksins
2
Viðtal

Í minn­ingu afastráks­ins

Gunn­ar Rand­vers­son starf­aði í ára­tugi sem tón­list­ar­kenn­ari, hef­ur skrif­að ljóð og smá­sagna­safn. Áföll­in hafa mót­að líf hans. Ell­efu ára gam­all horfði hann á föð­ur sinn deyja, 21 árs missti hann móð­ur sína og fyr­ir þrem­ur ár­um lést fjög­urra ára gam­all dótt­ur­son­ur hans. Í ljóða­bók­inni Hvernig er sökn­uð­ur á lit­inn? eru ljóð skrif­uð í minn­ingu litla drengs­ins. Eft­ir frá­fall hans leit­aði Gunn­ar í kirkj­una.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég kom úr mjög nánu, fallegu og stóru samfélagi kynlífsverkafólks“
2
Viðtal

„Ég kom úr mjög nánu, fal­legu og stóru sam­fé­lagi kyn­lífs­verka­fólks“

Eft­ir út­skrift úr há­skóla sótti Logn um rúm­lega hundrað störf en ekk­ert kom út úr því. Hán átti góða vini í kyn­lífs­vinnu sem hún leit­aði til. Síð­ar stofn­aði hán Rauðu regn­hlíf­ar­ina, sam­tök kyn­lífs­verka­fólks á Ís­landi. „Sam­stað­an sem kann að eiga sér stað með­al kyn­lífs­verka­fólks er eitt það fal­leg­asta og dýr­mæt­asta sem ég hef upp­lif­að í mínu lífi.“

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár