Blómkálssúpa

Ég ólst ekki upp við að matargerð væri í hávegum höfð á heimilinu. Heima var íslenskur heimilismatur á borðum, eins og ORA-fiskibúðingur og soðnar kartöflur. En mamma bjó stundum til blómkálssúpu sem hefur fylgt mér alla tíð. Ég hef bætt aðeins við uppskriftina og elda hana nokkuð oft, við töluverðar vinsældir. Súpan er bæði einföld og holl.

Uppskrift:

1 meðal blómkálshaus

hálfur laukur

lítill sellerstilkur

salt

pipar

grænmetiskraftur

ólífuolía

Fyrst sker ég grænmetið í bita, set ólífuolíuna í pott og steiki grænmetið aðeins. Ég set síðan vatn í pottinn þannig að það fljóti yfir. Ég bæti síðan við svörtum pipar, salti og grænmetiskrafti. Þegar grænmetið er orðið mjúkt af suðunni veiði ég það upp úr vatninu og set í matvinnsluvél. Ég mauka grænmetið og set aftur í pottinn. Oft sýð ég grænmeti að morgni til að borða um kvöldið, því súpan er betri ef hún hefur fengið að standa aðeins.  

Moulles frittes

Þegar ég var nemi í París fór ég fyrst að borða krækling, sem ég keypti þá ferskan á útimörkuðum. Ég hef einfaldlega ekki orðið söm síðan og borða krækling við hvert tækifæri. Þeim fer fjölgandi á Íslandi, mér til mikillar gleði. 

Gnocchi al gorgonzola

Á þessum bestu árum mínum í París átti ég mér uppáhaldsstað þar. Þetta var lítill ítalskur staður sem var lítið áberandi, ekkert skilti var fyrir utan og innréttingin látlaus. Þetta var einn af þessum stöðum sem aðeins heimamenn þekkja. Þar var boðið upp á heimalagað gnocchi al gorgonzola. Þetta er einn af mínum uppáhaldsréttum og ég borða hann hvar sem ég kemst í hann. Ég var eitthvað að fikta við að búa hann til sjálf, en gafst upp. Hver veit nema ég reyni aftur. 

Lasagna

Nítján ára gömul bjó ég einn vetur á Spáni. Þar komst ég yfir þykka spænska matreiðslubók og í henni var uppskrift að lasagna sem ég tel að sé einn af mínum bestu réttum, og ég bý það bara til fyrir sparistundir. Mér fannst uppskriftin frekar vera spænsk en ítölsk, en kjötið sem átti að fara í réttinn var nautahakk, skinka og ferskir lambaheilar. Ég notaði þetta allt nema lambaheilana. Þeim sleppti ég.  

Tiramisu

Ég er engin sérstök eftirréttarmanneskja en elska tiramisu. Ég hef reyndar aldrei reynt að búa það til, en ég átti einu sinni kærasta sem var mjög góður í því. Ef ég er á veitingastað og það er í boði þá fæ ég mér alltaf tiramisu. 

Uppskrift: 

Tiramisu er einn þekktasti eftirréttur Ítalíu og til eru ýmsar útgáfur af honum. Hér er einföld en góð útgáfa af honum. 

4 egg

1 bolli sykur

2 dósir mascarpone ostur eða rjómaostur, sirka 400 g

200 g kökufingur 

2 bollar mjög sterkt kaffi 

2 msk. amaretto líkjör

Kakó til að sáldra yfir 

Aðferð:

Stífþeytið egg og sykur þar til myndast þykk froða. Blandið ostinum varlega út í blönduna og þeytið saman. Veltið kökufingrunum upp úr kaffiblöndunni og raðið með jöfnu millibili í form. Setjið helminginn af ostakreminu yfir og þekjið kökurnar. Endurtakið þannig að þetta sé lagskipt kaka. Sléttið yfirborðið og dreifið kakói yfir. Látið standa í kæli í 3–4 tíma.