Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 10 árum.

Skólastjórnendur eigi ekki að leggja kynferðislegar meiningar í klæðaburð barna

Mæð­ur mót­mæla druslu­skömm við Há­teigs­skóla. Segja vanda­mál­ið liggja hjá full­orðna fólk­inu, ekki ung­ling­un­um. Stór hóp­ur ung­linga mót­mælti banni við maga­bol­um í síð­ustu viku.

Skólastjórnendur eigi ekki að leggja kynferðislegar meiningar í klæðaburð barna

Mæður stúlku í Háteigsskóla hafa sent frá sér opið bréf til skólastjórnenda og kennara þar sem þær mótmæla drusluskömm við skólann. Tilefnið er bann skólans við magabolum, en eins og fjallað var um í fjölmiðlum á föstudag klæddist stór hópur unglinga magabolum til þess að mótmæla banninu. Í kjölfarið sendi Ásgeir Beinteinsson, skólastjóri Háteigsskóla, bréf til foreldra þar sem bannið er útskýrt. „Okkur fullorðna fólkinu þykir þetta ekki viðeigandi klæðnaður í skóla. Þá koma til álita kynferðislegar vísanir slíks klæðnaðar en þó kannski öllu heldur að ekki er hægt að athafna sig með góðu móti í skólaumhverfi án þess að viðkomandi beri sig við eðlilegar hreyfingar,“ segir meðal annars í bréfinu. 

Mæðurnar, Særós Rannveig Björnsdóttir og Þórunn Skúladóttir, segja aftur á móti ekki viðeigandi að kennarar og skólastjórnendur skipti sér af klæðnaði dóttur þeirra. „Í bréfi frá ykkur er fjallað um kynferðislegar vísanir magabola og eins virðist fara fyrir brjóstið á ykkur þegar sést í bert hold unglinganna við daglegar athafnir. Í okkar huga er þetta vandamál sem liggur hjá ykkur 

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
4
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
4
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár