Bókin Lausnin eftir höf­und sem gengur undir dul­nefn­inu Eva Magn­ús­dóttir hefur verið mikið í bók­menntaum­ræð­unni síð­ustu vikur. Er alls óljóst hvort um hann­aða atburð­ar­rás sé að ræða, en hefð­bundin umfjöllun um bók­ina, og þá sér­stak­lega höf­und­inn, komst í upp­nám þegar stað­fest var að Eva Magn­ús­dóttir væri ekki til. 

Síðan þá hefur miklu dálka­plássi verið eytt í vanga­veltur um hver mögu­legur höf­undur gæti verið. Hefur Steinar Bragi þar oft­ast verið nefndur til sög­unnar, og ekki að ósekju.

Eftir að hafa lesið við­tal Friðriku Ben­ón­ýs­dóttur við Evu varð ég full­viss um að Steinar stæði á bak við per­són­una. Fyrir því hafði ég nokkrar ástæður. Í fyrsta lagi var stemn­ingin í svör­unum mjög áþekk þeirri sem ger­ist hjá Steinari, og lífs­hlaup Evu eitt­hvað sem gæti verið hjá per­sónu í bók eftir Steinar. Einnig hafði ég það fyrir mér að í tveimur af bókum Steinars eru per­sónur sem bera heitið Eva, og svipar þeim báðum mikið til per­sónu Evu Magn­ús­dóttur, meints höf­undar Lausn­ar­innar. Ann­ars­vegar er karakt­er­inn Eva í bók­inni Áhyggju­dúkkur. Sú er hæfi­lega óham­ingju­söm og starfar sem blaða­kona, rétt eins og Lísa í Lausn­inni. Hins vegar er það aðal­sögu­per­sóna