Ágúst Borgþór Sverrisson, blaðamaður á DV og rithöfundur, hefur sent frá sér yfirlýsingu vegna umdeildrar fréttar sinnar um Gunnar Rúnar Sigurþórsson, dæmdan morðingja.

DV greindi frá því á föstudag að Gunnar „lifði að miklu leyti eins og frjáls maður“ og liti mun betur út en áður. Hann falaðist eftir viðtali við fangann fyrir utan áfangaheimilið Vernd að Laugateig án árangurs en birti myndir af Gunnari, gaf upp heimilisfang móður hans og bróður og greindi frá því að lesendur DV hefðu „lýst yfir ótta við að vera í návist hans“. 

Afstaða, félag fanga, gagnrýndi fréttaflutninginn harðlega og Þórður Snær Júlíusson, ritstjóri Kjarnans sagði umfjöllunina lágkúru. „Þetta er sirka botninn. Beituvefur eltir dæmdan mann sem sinnir afplánun á röndum, tekur af honum myndir, birtir upplýsingar um gerð bifreiðar móður hans og heimilisfang hennar. Erindið er ekkert. Eini tilgangurinn er umferðarklám,“ skrifaði hann á Twitter. Undir þetta tók Guðrún Hálfdánardóttir, fréttastjóri Mbl.is, sem sagðist hafa orðið sorgmædd við lesturinn.

Ágúst hefur nú brugðist við þessari gagnrýni. Í yfirlýsingu sinni segist hann hafa unnið greinina í samráði við ritstjóra DV sem hafi átt lokaorðið. „Það er makalaus firring fólgin í því að telja að upplýsingarnar í þessari frétt eigi ekki erindi við almenning. Það var einmitt almenningur sem leitaði til okkar og kallaði eftir því að við köfuðum í málið,“ skrifar Ágúst. Hér má sjá yfirlýsinguna í heild:

Undanfarna mánuði hafa fjölmargar ábendingar borist DV um að dæmdur morðingi sem ekki hefur afplánað dóm sinn sé mikið á ferli í Hafnarfirði og víðar. Maðurinn er gerandi í einu þekktasta sakamáli sögunnar og morðið var óvenjulega kaldrifjað og hrottafullt, glæpurinn vandlega undirbúinn.

Hér er undir sígilt og mikilvægt álitamál um refsingar og betrun. Fangar eiga rétt á betrun í sinni afplánun en þetta er lítið samfélag og Hafnarfjörður er enn minna samfélag en Ísland.

Forsendur vitrænnar umræðu í þessu máli eru að vita raunverulega stöðu þessa fanga. Fangelsismálastofnun getur ekki tjáð sig um málefni einstaklinga og ábendingarnar voru án gagna.

Þannig að við fórum á stúfana og komumst að því að umræddur maður býr á Vernd, hefur aðgang að bíl, heimsækir lögheimili sitt reglulega og vinnur hjá Rauða krossinum. Hann ræður ekki svefnstað sínum en virðist ráða sér að öðru leyti. Hann er meira að segja á Tinder.

Vel má vera að þetta sé réttlætanlegt og sjálfur trúi ég á betrun fremur en refsingar. En það eru önnur sjónarmið uppi. Og til að eitthvert vit sé í þeim skoðanaskiptum þurfa upplýsingarnar að vera á borðinu. Þær eru það núna.

Í furðulegri gagnrýni á þennan fréttaflutning, meðal annars í botnfalli Twitters og í yfirlýsingu frá því ágæta félagi Afstöðu, er látið eins og ég sé að brjóta á friðhelgi einstaklings og elta mann á röndum í tilgangsleysi.

„Það er í sjálfu sér fróðlegt að sjá einstaka fjölmiðlamann opinbera skilningsleysi sitt á fréttum og tilgangi þeirra“

Það er í sjálfu sér fróðlegt að sjá einstaka fjölmiðlamann opinbera skilningsleysi sitt á fréttum og tilgangi þeirra. Tilgang fréttarinnar, sem mér virtist raunar augljós, hef ég nú þegar rakið. Og ég þarf víst varla að taka fram að fjölskylda fórnarlambsins í þessu máli er ekki sammála tilteknum stórbloggurum í fjölmiðlastétt.

En friðhelgi einkalífsins? Er mönnum alvara? Lögheimili mannsins er í þjóðskrá. Allir sem eru með einkabanka hafa aðgang að þjóðskrá. Að segja frá bíl mannsins? Bílar eru ekki eitthvað sem fólk notar í einrúmi innan veggja heimilisins, þessi maður eins og aðrir ekur auðvitað á bíl sínum um borg og bý.

Og að sjálfsögðu þarf ég ekki leyfi fyrir því að ávarpa mann úti á götu þegar hann stígur út úr bíl sínum. Afstaða lætur eins og ég hafi brotist inn á Litla Hraun og troðið mér inn í klefa hjá fanga. Og auðvitað hafa fjölmiðlar leyfi til að mynda þekkt fólk á almannafæri.

Það er makalaus firring fólgin í því að telja að upplýsingarnar í þessari frétt eigi ekki erindi við almenning. Það var einmitt almenningur sem leitaði til okkar og kallaði eftir því að við köfuðum í málið.

Ég þarf síðan vart að taka það fram að greinin var unnin í samráði við ritstjóra DV sem átti lokaorðið.