„Það má vera reiður. Það má vera ókurt­eis og leið­in­legur. Við erum að tala um nauðg­anir og kyn­ferð­is­of­beldi og því­líkt kerf­is­bundið órétt­læti. Auðvitað megum við vera reiðar, alveg brjál­aðar yfir þessu. En við erum alltaf settar í þetta box að við eigum að vera dann­aðar og við megum ekki hræða fólk frá. Jú víst! Víst megum við það, þetta er „scary“ og þetta er raun­veru­leik­inn sem við búum við og við verðum að breyta honum. Ég vil að við breytum honum á okkar lífs­tíð, fyrir mig, fyrir mömmu mína, systur og dætur. Núna.“

Þetta segir Elísabet Ýr Atla­dóttir, þrí­vídd­ar­teikn­ari sem búsett er í Danmörku, við blaða­mann Stund­ar­innar yfir kaffi­bolla á Lækj­ar­torgi. Elísabet er ekki komin hingað til Íslands vegna vinnu sinnar eða mennt­unar. Hún er ekki heldur komin til að heim­sækja ætt­ingja sína. Hún er komin til Íslands vegna þess að hún þarf að mæta í dóm­sal, vegna þess hvernig …