Vigdís Ósk Howser Harðardóttir hefur á síðustu árum vakið talsverða athygli í menningarlífinu. Hún hefur verið burðarás í grasrót ljóðlistarinnar og haldið utan um ljóðakvöld Hispursmeyjanna, rappað og tekið pláss með Reykjavíkurdætrum og síðan farið eigin leiðir með einkaverkefni sitt, Fever Dream.

Fyrir fjórum árum, þegar Vigdís var 21 árs gömul, bauð vinkona hennar, Sólveig Matthildur Kristjánsdóttir, henni að flytja ljóð sín á ljóðakvöldi skáldahópsins Fríyrkjunnar. Sólveig, sem er ein stofnenda hópsins, hafði áður dregið Vigdísi með sér á ljóðaupplestur í Kaldalóni í Hörpu. „Að sjá þetta listform í persónu heillaði mig ótrúlega mikið,“ segir Vigdís blaðamanni. „Ég hafði, eins og allir aðrir, lært um ljóð í skóla og fannst þau ekkert sérstaklega flott. Þetta voru falleg orð en ég leit ekki á þau sem spennandi tjáningarform, sem eitthvað meira en fallega uppröðun orða frá dauðum, hvítum körlum. En þarna sat ég og heillaðist af lifandi flutningi þessara ungu skálda …