Hamsturinn. Dagbók frá Kaupmannahöfn VII.

Ill­ugi Jök­uls­son sann­ar, með hjálp hamst­urs, að heim­ur­inn er agn­ar­lít­ill. Að minnsta kosti Kaup­manna­höfn.

Hamsturinn. Dagbók frá Kaupmannahöfn VII.

Jahá, svo þið haldið að heimurinn sé stór?

Þá skal ég nú sanna fyrir ykkur, héðan frá Kaupmannahöfn, að svo er aldeilis ekki.

Þvert á móti er heimurinn agnarlítill.

Ég þekki ekkert mjög marga hér í Kaupmannahöfn en best þekki ég náttúrlega fósturson minn Gísla og fjölskyldu hans sem hér hafa búið í nokkur ár.

Þegar ég kom til Kaupmannahafnar um daginn voru þau að vísu í sumarheimsókn á Íslandi en komu svo fyrir fáeinum dögum hingað út aftur.

Ég var í heimsókn hjá þeim í fyrrakvöld. Afastelpan Bríet var þá farin að hlakka til að ná í hamsturinn sinn. Meðan þau fóru til Íslands hafði gæludýrið nefnilega verið í pössun hjá einhverju íslensku vinafólki sem ég þekkti nú ekkert, en nú stóð til að ná sem fyrst í hamsturinn.

Nema hvað seint í gærkvöldi fór ég út að hjóla. Ég hjólaði ekkert voðalega langt en alla vega um slóðir sem ég þekkti ekki neitt.

Þá gerðist það að ég fór full hastarlega niður tröppur og keðjan fór af fremra tannhjólinu.

Ég fór að bisa við að koma henni á en það gekk undarlega illa.

Það var eitthvert trix sem ég kunni bersýnilega ekki.

Þá komu tveir karlar hjólandi, annar kannski um þrítugt hinn ívið eldri. 

Þeir buðust strax til að hjálpa mér og sá yngri áttaði sig á trixinu.

Það var að taka keðjuna af báðum tannhjólunum og smeygja henni svo fyrst upp á það fremra. Þá var hægur vandi að þræða það aftara líka.

Þetta er samt ekki sagan, þótt alltaf sé í sjálfu sér gaman að hitta hjálpfúst fólk.

Sagan er sú að ég var þarna semsagt staddur seint um kvöld í ókunnugu hverfi og lítt kunnuglegri borg og yngri maðurinn stoppaði þegar hann sá að ég var í vandræðum og spurði:

„Kan jeg hjælpe?“

Og svo þegar ég leit upp frá því að bogra yfir hjólinu, skipti þá ekki maðurinn yfir í íslensku og sagði glaðlega:

„Nei heyrðu, ég kannast við þig. Hann Gísli var einmitt hjá okkur í heimsókn áðan. Bríet var að ná í hamsturinn sinn.“ 

 

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.
Tengdar greinar

Dagbók frá Kaupmannahöfn

Mest lesið

Fann leiðina úr myrkri sorgarinnar
2
Viðtal

Fann leið­ina úr myrkri sorg­ar­inn­ar

Jón­as Kwei Ting Sen seg­ir skoð­un sína um­búða­laust og við­ur­kenn­ir að sjá stund­um eft­ir því sem hann hef­ur skrif­að. Nafn kín­versks afa hans, Kwei Ting, merk­ir „hinn heið­ar­legi“ og það hef­ur Jón­as ætíð að leið­ar­ljósi. Að baki bein­skeyttri ímynd býr saga sem fá­ir þekkja til fulls. Snemma á lífs­leið­inni briller­aði hann sem pí­anó­leik­ari og tón­skáld, en á bak við tón­list­ina er saga af einelti og botn­lausri sorg, stór­brotn­um æv­in­týr­um og and­legri leit sem hef­ur far­ið með hann um djúpa dali, í dul­speki, hug­leiðslu og að lok­um í faðm kaþ­ólsku kirkj­unn­ar.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

„Ég kom úr mjög nánu, fallegu og stóru samfélagi kynlífsverkafólks“
1
Viðtal

„Ég kom úr mjög nánu, fal­legu og stóru sam­fé­lagi kyn­lífs­verka­fólks“

Eft­ir út­skrift úr há­skóla sótti Logn um rúm­lega hundrað störf en ekk­ert kom út úr því. Hán átti góða vini í kyn­lífs­vinnu sem hún leit­aði til. Síð­ar stofn­aði hán Rauðu regn­hlíf­ar­ina, sam­tök kyn­lífs­verka­fólks á Ís­landi. „Sam­stað­an sem kann að eiga sér stað með­al kyn­lífs­verka­fólks er eitt það fal­leg­asta og dýr­mæt­asta sem ég hef upp­lif­að í mínu lífi.“
Ljóðskáld í súlufitness og kynlífsþjónustu á netinu
2
Innlent

Ljóð­skáld í súlu­fit­n­ess og kyn­lífs­þjón­ustu á net­inu

Bryn­hild­ur María Ragn­ars­dótt­ir er í meist­ara­námi, hef­ur skrif­að ljóð og fyrsta skáld­sag­an er í vinnslu. Á und­an­förn­um ár­um hef­ur hún einnig starf­að sem súlu­dans­ari og veitt kyn­lífs­þjón­ustu á net­inu. Þótt hún verði vör við for­dóma sumra hef­ur þetta veitt henni auk­ið sjálfs­traust. „Loks­ins var ég með regl­ur og stjórn yf­ir sjálfri mér.“
Styrkur ullarinnar kom á óvart
4
Viðtal

Styrk­ur ull­ar­inn­ar kom á óvart

Hönn­uð­ur­inn Hanna Dís Whitehead lenti í því að þurfa að bíða lengi eft­ir birgð­um fyr­ir hönn­un sína með­an á al­heims­far­aldri stóð fyr­ir nokkr­um ár­um. Í þeirri bið varð henni lit­ið í kring­um sig fyr­ir ut­an vinnu­stof­una sína aust­ur í Horna­firði og velti fyr­ir sér af hverju hún væri ekki að nýta bet­ur efni­við úr nærum­hverfi sínu. Við það kvikn­aði sú hug­mynd sem hún vinn­ur með þessa dag­ana, sem er að hann hús­gögn úr þæfðri ull.

Mest lesið í mánuðinum

Kynlífsverkafólk deilir reynslu sinni: „Glæpavæðing einangrar mann“
4
Úttekt

Kyn­lífs­verka­fólk deil­ir reynslu sinni: „Glæpa­væð­ing ein­angr­ar mann“

Fjór­ir ein­stak­ling­ar sem unn­ið hafa mis­mun­andi kyn­lífs­vinnu á Ís­landi segja þörf á að breyta lög­um og laga við­horf sam­fé­lags­ins. Ein­angr­un fólks sem vinn­ur slíka vinnu sé hættu­leg. Í dag hafa þau kom­ið upp sínu eig­in tengslaneti til að styðja hvert ann­að og passa upp á ör­yggi og mann­rétt­indi kyn­lífs­verka­fólks og þo­lenda vænd­is.
„Ég kom úr mjög nánu, fallegu og stóru samfélagi kynlífsverkafólks“
5
Viðtal

„Ég kom úr mjög nánu, fal­legu og stóru sam­fé­lagi kyn­lífs­verka­fólks“

Eft­ir út­skrift úr há­skóla sótti Logn um rúm­lega hundrað störf en ekk­ert kom út úr því. Hán átti góða vini í kyn­lífs­vinnu sem hún leit­aði til. Síð­ar stofn­aði hán Rauðu regn­hlíf­ar­ina, sam­tök kyn­lífs­verka­fólks á Ís­landi. „Sam­stað­an sem kann að eiga sér stað með­al kyn­lífs­verka­fólks er eitt það fal­leg­asta og dýr­mæt­asta sem ég hef upp­lif­að í mínu lífi.“

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár