Leik­skáldið Paulu Vogel ættu margir les­endur að kann­ast við en Ökutímar vakti mikla lukku hér á landi fyrir tæp­lega tutt­ugu árum. Eitruð fjöl­skyldu­sam­skipti og ofbeldi sem birt­ust í ólínu­legum minn­ingum ein­kenndu Ökutíma. Í Mömmó, nýjasta leik­riti Vogel sem frum­sýnt var í Borg­ar­leik­hús­inu fyrir stuttu, eru eitruð fjöl­skyldu­sam­skipti sömu­leiðis til skoð­unar en nú miðlað í gegnum minn­ingar í línu­legri tíma­röð sem spanna næstum fjóra ára­tugi. 

Martha bíður áhorf­enda þegar þeir ganga inn í sal, til­búin að segja sína sögu sem hverf­ist um flutn­inga, fram­tíð­ar­drauma og fjöl­skyldu um mið­bik til loka tutt­ug­ustu ald­ar­innar. En sagan fjallar einnig um sjálfs­upp­götvun, sorg og synda­af­lausn. Við fylgj­umst með Phyllis og börn­unum hennar tveimur, Carl og Mörthu, berj­ast við fátækt og elta amer­íska draum­inn eftir að fjöl­skyldu­fað­ir­inn yfir­gefur þau. Síðan Birna Pét­urs­dóttir gekk til liðs við Borg­ar­leik­húsið hefur hún sýnt í hverri sýn­ingu á fætur annarri hversu mik­ill fengur hún er fyrir leik­húsið. Birna hefur …