Höf­und­ur­inn Eiríkur Bergmann seg­ist hafa fengið tauga­á­fall við skyndi­legan tinnitus – sem er ólækn­andi suð í höfði eða eyrum. Hann skrif­aði í fram­hald­inu dag­bækur til að vinna sig út úr áfall­inu og sam­hliða rifja upp líf sitt. Sem pró­fessor í stjórn­mála­fræði hefur hann gefið út sex fræði­bækur á ensku og sjö fræði­bækur á íslensku. En líka þrjár skáld­sögur sem af titl­unum að dæma virð­ast glæp­sam­legar. Útgáfu­fer­ill­inn spannar rúm tutt­ugu ár og höf­undur er þekktur sem stjórn­mála­skýr­andi úr íslenskri fjöl­miðla­um­ræðu. Hér kveður hins vegar við nýjan og per­sónu­legan tón.

Nýr tónn í miðlun þekkingar

Bókin Óvæntur ferða­fé­lagi er með und­ir­titli á inn­síðu sem Minn­inga­bók og er ein­hvers konar skáldævi­saga – segir höf­undur einnig. Hún lýsir umbreyt­andi upp­lif­unum á gef­andi hátt fyrir les­endur.

Mögulegt er að ákafur áhugi hans á heims­málum geti, sér­stak­lega í ljósi atburða á síð­ustu árum, hrein­lega hafa valdið hinu sjúk­lega ástandi, sem getið er hér …