Fosse er kunn­astur fyrir leik­verk sín og skáld­sögur, en nú er komið út úrval ljóða Jon Fosse í smekk­legu kveri, en Fosse var ef til vill ekki mörgum Íslend­ingum kunn­ugur þegar hann hlaut Nóbels­verð­launin í bók­menntum á síð­asta ári. Þýðing Aðal­steins er prýði­leg og virð­ist unnin af mik­illi natni, en hann hefur í sam­tali við skáldið valið ljóðin. Fosse byrj­aði að yrkja fyrir ferm­ingu og ljóðin spanna þrjá­tíu ára tíma­bil.

Það er áhuga­vert að sjá hvernig skáldið þroskast og breyt­ist eftir því sem líður á ljóða­úr­valið. Mörg ljóð­anna frá hans yngstu árum mætti jafn­vel segja að séu frekar banal, en þó hald­ast skýr höf­und­ar­ein­kenni Fosse í gegnum öll þessi ár og bestu ljóðin eru í kringum tit­illjóðið Skýin eru skuggar, þar sem þroskuð rödd höf­undar skín í gegnum skugg­ana. Í ljóðum Fosse má finna að skáldið er í leit að því guð­lega, hvort sem það heitir Guð eða nátt­úra eða …