Kim Leine er með vin­sælli höf­undum á Norð­ur­löndum þessi árin og hann á sér fjölda íslenskra les­enda. Það eru ekki síst sögu­legar skáld­sögur hans um nýlendu­sam­band Dan­merkur og Græn­lands sem hafa heillað Íslend­inga. Bæði þegar Spá­menn­irnir í Botn­leysu­firði komu út í íslenskri þýð­ingu Jóns Halls Stef­áns­sonar árið 2017 og tveimur árum síðar þegar Rauður maður svartur maður kom út, flykkt­ust íslenskir les­endur til að hitta höf­und­inn. Sjálfur hitti ég hann í fyrri ferð­inni og tók við hann við­tal í Norræna hús­inu. Það var bæði skemmti­legt og fróð­legt, Kim Leine er sagna­maður af lífi og sál og hann hikar ekki við að ræða bæði verk sín og óvenju­lega ævi. Að þessu sinni hitt­umst við ekki á sviði Norræna húss­ins, heldur sátum hvor á sinni skrif­stofu, ég í Háskóla Íslands en hann á heim­ili sínu í Kaup­manna­höfn. Zoom-for­ritið sá um að tengja okkur saman.

Að finna taugina

Ég byrj­aði á að rifja …