Ein­stak­lingar sem hafa fengið end­an­lega synjun um alþjóð­lega vernd á Íslandi en geta ekki snúið til baka til heima­lands síns, af ýmsum ástæðum, og ílengj­ast því hér á landi lýsa aðstæðum sínum hér þannig að þau hafi ekki færi á því að lifa „mann­sæm­andi lífi“. Þau lýsa því að þau hafi ekki almenni­legan aðgang að heil­brigð­is­þjón­ustu, menntun fyrir börnin sín, og eigi í gríð­ar­legum erf­ið­leikum með að fá atvinnu­leyfi til að geta unnið fyrir sér. Þeim líði það illa að ein­hver þeirra hafa íhugað að enda líf sitt vegna aðstæðna en flest glími þau við þung­lyndi, streitu, svefn­leysi og mikla ein­angrun. 

Þetta kemur fram í nýrri skýrslu Rauða Krossins um stöðu þessa hóps og aðstæður sem þau búa við. Í skýrsl­unni kemur fram að frá árinu 2017 séu 64 ein­stak­lingar í þess­ari stöðu en Rauði kross­inn tók við­töl við fimmtán þeirra, allt ein­stak­linga frá Nígeríu og Írak sem hafa sum …